Κείμενο- φωτογραφίες: Δημήτριος Καλαϊτζίδης
Το απόγευμα ξεκινήσαμε από το Αρβανιτοχώρι ακολουθώντας τη «γεωλογική διαδρομή».
Κινηθήκαμε ανατολικά, πάνω στο μονοπάτι. Συναντήσαμε μια γιαγιά που κουβαλούσε στην πλάτη της κλαδιά από σκίνα για να ταΐσει τα ζώα της.
Συναντήσαμε πολλά είδη φυτών αλλά ελάχιστα ζώων. Φυσικά κυριαρχεί το θυμάρι, η αστοιβή, ο σκίνος κτλ. Περπατήσαμε για ώρα πάνω στα κροκαλοπαγή, μπήκαμε μέσα στο ρέμα στο οποίο μετά την μεγάλη πλημμύρα (νομίζω του 2002) χτίστηκαν δύο χαμηλά φράγματα ανάσχεσης της ταχύτητας του νερού και μετά πήραμε τον ανήφορο για τον Προφήτη Ηλία.
Πριν φτάσουμε στην κορυφή, πήγαμε αριστερά και σε λίγο φτάσαμε στην Στηλοκαμάρα, ένα μικρό αλλά πολύ συμπαθητικό καρστικό σπήλαιο, με σταλακτίτες, σταλαγμίτες, κολώνες, πτυχές κτλ. Κάπου εκεί πετάχτηκε αλαφιασμένη μια Γιδόβυζα που την τρομάξαμε.
Λίγο πιο κάτω ένα κιρκινέζι έκοβε βόλτες στον ουρανό, ενώ η θέα προς τα νησιά, Αρμάθια κτλ, έκοβε την ανάσα από την ομορφιά.
Επιστρέψαμε στον δρόμο και ανεβήκαμε στον Προφήτη Ηλία, εκκλησάκι που καταστράφηκε από τον σεισμό γύρω στο 1924 και ανοικοδομήθηκε με προσφορές κατοίκων. Εκεί γύρω και τα Ιταλικά πολυβολεία, με τις βάσεις τους στη μέση του αλωνιού. Πήραμε τον κατήφορο προς την Αγία Μαρίνα, την ώρα που ο ήλιος δύοντας έριχνε πλάγια το ζεστό φως του.
Μπροστά μας είχαμε όλους τους οικισμούς του νησιού, την Αγία Μαρίνα, το Φρυ, την Παναγιά, το Αρβανιτοχώρι και το Πόλι. Καταπληκτική θέα. Κάναμε συνολικά 9 χιλιόμετρα σε περίπου 3,5 ώρες, βαδίζοντας αργά, παρατηρώντας τη βλάστηση και τα πετρώματα, συζητώντας ευχάριστα για το νησί, τις προοπτικές του, την ιστορία του.
Θέλω να ευχαριστήσω μέσα πό την καρδιά μου τον Ηλία Μαστροπαύλο που το οργάνωσε, αλλά και τα μέλη της παρέας, τον Ντίνο, τον Μανώλη και τη Δήμητρα, με τους οποίους μοιραστήκαμε αυτή την ωραία διαδρομή.
Ανάρτηση των περιπατητων της Κάσου
30.5.2024
Καρπαθιακα Νέα
