Γιώργος Κανάκης: Η κερασιά και το κοράσι

Γιώργος Κανάκης: Η κερασιά και το κοράσι

Η κερασιά και το κοράσι

Κόρη ανεντζήτα το φιλί στης κερασιάς τον ίσκιο,
απού ’χε κλώνους φουντωτούς με τ’ άθθη στολισμένους
κ’ η κερασιά ας ερέχτηκετ το λϋερόκ κοράσι
και καρdιοπαρακάλεσετ, το πλάστη της, και λέει:
Πλάστη, και βώκε μου καρπούς σατ τούτο το κοράσι,
που ’χει τα χείλη έμορφα και λάμπουσι στον ήλιο!
Κ’ ήρταν οι μέρες κ’ ο καιρός κ’ εέσαν οι αθθοί της
κ’ η κερασιά ήκαμεκ καρπούς και λύησαν οι κλώνοι,
όμορφους και γυαλιστερούτ σαχ χείλη φιλημένα,
σατ τα φιλιά που η λϋερή είχε ανεντζητημένα.
Κεράσιν είπατ τοκ καρπότ, σατ τ’ όμορφοκ κοράσι!
Τρώσιν οι γέροι, τρων οι νιοι, τρώσικ και τα κοράσια
και ’ίνουτται τα χείλη τωτ σατ τ’ άγρια κεράσια.
(και ’ίνουτται τα χείλη τωτ σαν ώριμα κεράσια).
(και ’ίνουτται τα χείλη τωκ κόκκινα σακ κεράσια).
Αθήνα, 14/12/2017
και στα απλά ελληνικά…
Η κερασιά και το κοράσι
Κόρη ζητούσε το φιλί στης κερασιάς τον ίσκιο,
που είχε κλώνους φουντωτούς με τ’ άνθη στολισμένους
κι η κερασιά ας ορέχτηκε το λυγερό κοράσι
και καρδιοπαρακάλεσε, το πλάστη της, και λέει:
Πλάστη, και δώσε μου καρπούς σαν τούτο το κοράσι,
που ’χει τα χείλη όμορφα και λάμπουνε στον ήλιο.
Κι ήρθαν οι μέρες κι ο καιρός κι έδεσαν οι ανθοί της
κι η κερασιά έκανε καρπούς και λύγησαν οι κλώνοι,
όμορφους και γυαλιστερούς σαν χείλη φιλημένα,
σαν τα φιλιά που η λυγερή είχε ανεζητημένα.
Κεράσι είπαν τον καρπό, σαν τ’ όμορφο κοράσι!
Τρώνε οι γέροι, τρων οι νιοι, τρώνε και τα κοράσια
και γίνονται τα χείλη των σαν κόκκινα κεράσια.
Μπορεί να είναι απεικόνιση κείμενο
4.1.2024
Καρπαθιακά Νέα