ΚΑΡΠΑΘΟΣ: "Αγία Λαύρα της Δωδεκανήσου" και "πρωταθλήτρια ζώσας πολιτιστικής κληρονομιάς"

ΚΑΡΠΑΘΟΣ: "Αγία Λαύρα της Δωδεκανήσου" και "πρωταθλήτρια ζώσας πολιτιστικής κληρονομιάς"

ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ  ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΩΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ “Η ΗΡΩΙΚΗ  ΝΗΣΟΣ ΚΑΡΠΑΘΟΣ” ΚΑΙ ΩΣ “ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ” ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ” ΚΑΙ “ΩΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΖΩΣΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ”, “ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ”;

Του αρθρογράφου-συγγραφέα Μάκη Εμμ. Ρήγα- Ρηγοπούλη.

Για την ακριβή μας Όλυμπο έχουν γραφτεί τόμοι και τόμοι για την μοναδικότητα της παραδοσιακής της κληρονομιάς σε πανελλήνια κλίμακα.. όπως κι εμείς έχουμε αναφερθεί συχνά για την προτεραιότητα και της πληθυσμιακής της ανάνηψης..  Αλλά για πρώτη φορά στην καρπαθιακή ιστορική βιβλιογραφία  ο έγκριτος ερευνητής, ο εξ Ολύμπου Γιώργος Ν. Τσαμπανάκης (Γ.Ν.Τ.), Εντεταλμένος Συμβουλος Πολιτισμού του Επαρχείου και της Ολύμπου, άναψε νέες φωτιές.. παραθέτοντας στο πανελλήνιο αδιάσειστα ντοκουμέντα για “το αναλογικά διπλάσιο ποσοστό συμμετοχής των καταταγέντων Καρπαθίων (μενεδιατών) εθελοντών που απέδωσε η υποχρεωτική επιστράτευση του ελεύθερου ελληνικού κράτους”(!!), είμαστε υποχρεωμένοι στην σημερινή μας αρθρογραφία να απασχοληθούμε αποκλειστικά με την νέα ΚΑΡΠΑΘΙΑΚΗ ΠΡΩΤΕΙΑ”..

Ώστε, με: Τους περισσότερους αναλογικά Καρπάθιους (μενεδιάτες) και σε εθελοντές και σε επιστρατευμένους αγωνιστές και σε πεσόντας υπέρ πατρίδας και όχι μόνον μεταξύ των καρπαθίων και των δωδεκανησίων  αλλά και “ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ”(!!) την επισφραγίζει για άλλη μία φορά..

Αυτή η όχι και τόσον απρόσμενη ανακάλυψη για μας, της μοναδικής πρωτειάς συμμετοχικού πατριωτισμού από εξακριβωμένα στατιστικά γεγονότα, από την μία  θα έπρεπε να  προκαλέσει σε όλους τους Καρπάθιους και τους Δωδεκανήσιους έκρηξη συναισθημάτων πατριωτικής υπερηφάνειας. Εξάλλου,  η ανδρειοσύνη των Καρπαθίων δεν είναι τωρινή υπόθεση.. από αμνημονεύτων χρόνων ο Όμηρος   αναφέρει ότι το μικρό νησί αναλογικά η Κάρπαθος πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο σε σύγκριση με τις άλλες μεγάλες ελληνικές πόλεις-κράτη.

Από την άλλη αυτή η νέα  πρωτειά ηρωικού φρονήματος σε όλα τα πολεμικά πεδία έχει σημαία την πατριωτική σύμπνοια  όλων των Καρπαθίων που φέρει και τις προσδοκώμενες νίκες.. επιβεβαιώνοντας για μία ακόμα φορά και την έκρηξη νίκης της Επανάστασης της 5ης Οκτωβρίου.

Ας μη περιμένουμε, λοιπόν, να φτάνουμε αποκλειστικά σε παντός είδους “επαναστατικούς αγώνες” για να μπορούμε να ομονοούμε,  ενώ στους άλλους τους τοπικούς αγώνες οι ανάγκες και της καθημερινότητας των πολιτών και των όποιων έργων μας ταπεινώνουν, μας κερδίζουν κατά κράτος, συμβάλλοντος και του ιδίου του απόμακρου κεντρικού κράτους, όπως ακριβώς εδημιούργησε χάσμα συνεκτικότητας και στους απόμακρους Δήμους από τις κοινότητές τους, πολλαπλάσιες φορές πιο απόμακρες.

Γι’  αυτό, όλες αυτές οι χαμένες ευκαιρίες ανάκαμψης εξαιτίας της πολυδιάσπασης- ασυνενοησίας, ιδιαίτερα στους μικρούς Δήμους συμβάλλουν αποφασιστικά στο να σχηματίζουν πολύ άσχημη εικόνα  όλοι οι εκτός αρμόδιοι και οι αναρμόδιοι, ακόμα και οι ξένοι,  σε βάρος των πάντων του τόπου μας.. μέχρι και της διαγραφής της κάθε καρπαθιακής πρωτιάς, όπως και της παραπάνω καταγραφείσης από τον διακεκριμένο ομιλητή Γ.Ν.Τ. κατά τον Εορτασμό της 78ης Επετείου της Επανάστασης στον Σύλλογο των Απανταχού  Μενεδιατών Αττικής.

Δυστυχώς, “εναρμονιζόμενοι” με το ίδιο, το προαιώνιο σαράκι της διχόνοιας, που έτρωγε από αρχαιοτάτων χρόνων τις  ελληνικές πόλεις, ανεξάρτητα κράτη. Παρόλα αυτά εκστράτευαν και έκτιζαν αποικίες από το μηδέν σε διάφορα μέρη της Μεσογείου μεταδίδοντας τον άφθαστο αρχαιοελληνικό πολιτισμό.

Σε αυτή την παραδοξότητα  των αρχαίων να προσπερνούν τις αναμεταξύ των πόλεων αντιπαλότητες και να μεγαλουργούν σε όλα τα πεδία της πανανθρώπινης δραστηριότητας.. στέκοντας στο ύψος των περιστάσεων να τα βρίσκουνε αναμεταξύ τους για το καλό  του ιδιαίτερου τόπου τους.. διαφαίνεται για άλλη μια φορά το απαύγασμα  της πρωτοφανούς ευφυίας των αρχαίων προγόνων μας.  Και για τους μενεδιάτες οι καταπιεζόμενες καταστάσεις αιώνων από τους αλεπάλληλους κατακτητές, πειρατές, κ.ά. επώαζαν διαχρονικούς μαχητές από κούνια.

Μπορείς μία απέραντη πεδιάδα του Αφιάρτη, τον μεγαλύτερο σιτοβολώνα του νησιού, που τότε η εύφορη γης υπήρξε ο μοναδικός αγροκτηνοτροφικός πόρος επιβίωσης για τους ίδιους, για τις οικογένειές τους, για το νησί,  να την άφηναν τόσο εύκολα  έρμαιο στους όποιους επιδρομείς από τις ανοιχτές θάλασσες.. δηλ. όπως, η γεωργία πριν μερικές δεκαετίες, που έχει μετεξελιχθεί σήμερα κατ΄ αποκλειστικότητα σε τουριστική μονοεξάρτηση.

Προπολεμικά, λοιπόν, εκτός από τον απαραίτητο καθημερινόν αγώνα για τον άρτον, τον οίνον, το έλαιο, την διατροφή γενικά, έρχεται και το ιταλικό αεροδρόμιο να αναβαθμίσει στρατιωτικά ακόμα περισσότερο την τεράστια πεδινή έκταση του Αφιάρτη. Με οικισμούς- φυλάκια πάνω στους τριγύρω άγονους λόφους κατέβαιναν καθημερινά για να δουλεύουν τα γόνιμα χωράφια τους στον έστω και μόνιμο Ε(Α)φιάρτη.

Άρα, πιστεύουμε  τίποτα δεν είναι τυχαίο, ανάλογα με τις περιρέουσες συνθήκες του κάθε τόπου κτίζονται με τον καιρό και  οι ανθρώπινες ψυχοσυνθέσεις. Τέτοιοι ίδιοι ύμνοι αγωνιστικής πρωτιάς για τους κατωχωρίτες μενεδιάτες, θα τους παρομοιάζαμε, σε πολύ διαφορετικό φόντο, π.χ. με τις παραδοσιακές πρωτιές των πανωχωρίτισων ολυμπιτισών, που απέκτησαν κι αυτές μέχρι και τα εξωχώρια φόρα, όπως οι Μενεδιάτες, με το ίδιο πολύ βαρύ αγωνιστικό τίμημα συνθηκών. Με τους πολυμήχανους Ολυμπίτες  συζύγους τους σε διαρκή αναζήτηση καλύτερης μοίρας εκτός του νησιού οι θαρραλέες  γυναίκες τους, αναγκαστικά μόνες τους, ανελάβαιναν δυναμικά όλες τις βαριές “ανδρικές” δουλιές και στυλοβάτισσες των οικογενειακών βαρών του σπιτιού μέσα έξω.. εγκαθιστώντας έτσι διαχρονικά μία και μοναδική μητριαρχική τάξη πραγμάτων ανά την επικράτεια.

Παράλληλα, η γραφική Όλυμπος του Βορρά εξαιτίας και της πάγιας απομόνωσής της, από την μία διετήρησε και τον έτερο τίτλο της βασίλισσας της καρπαθιακής παράδοσης, που θεωρούμε ότι πηγάζει  κι από τις δύο αρχαίες της δωρικές μήτρες της Νισύρου και της Βρουκούντας. Εν τούτοις, τόσο η μητριαρχική όσο και η πιο αυθεντική παραδοσιακή πρωτειά της Ολύμπου ούτε συγκαταλέγονται, ούτε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ενισχύονται οι τελευταίες ευκαιρίες  ανάκαμψης της, κυρίως εξαιτίας της αμεριμνησίας των κεντρικών και των τοπικών αρχών.. και αφού ευθύς εξ αρχής, πρώτοι εμείς οι καρπάθιοι δεν αναγνωρίζουμε  ο ένας του αλλουνού τις πρωτειές.

Κι έτσι με μεγάλη μας λύπη η άλλοτε ακμάζουσα και ανθεκτική ακόμα Όλυμπος καταρρέει πληθυσμιακά, άρα μαζί και όλα τα άλλα επί μέρους πρωτοποριακά που συνεπάγονται και που θα φτωχείνει-φυράνει αφάνταστα το νησί.. και για να το χαλαρώσουμε λιγάκι, αφού τώρα πια μέχρι και για γαμήλιο τουρισμό  εκτός από την Σαντορίνη θα μας έρχονται από την Ευρώπη, Κίνα, Ιαπωνία, κ.ά. και στις ασύγκριτες σε τέτοιες υπέρλαμπρες ομήγυρεις  σε Όλυμπο και  Κάρπαθο γενικά.. τουλάχιστον θα “παραδειγματισθούν” και όλοι οι εκτός ολυμπίτες,  καρπάθιοι, κ.ά., (την εποχή, όμως, που κάνουν κουμάντο τα παιδιά), επαναπατριζόμενοι να ξεφαντώνουν με τα μοναδικά τριήμερα γαμήλια γλέντια τους, ξαναδίνοντας ζωή στα πάτρια εδάφη,  που τέτοια χάρη;

Σε αντίθετη, πιο ευνοϊκή αναπτυξιακή συγκυρία συνθηκών τα Πηγάδια και η Αρκάσα, ραγδαία επανέρχονται στις παλιές τους δόξες  του Ποτίδαιου και της Αρκεσίας της Τετράπολης, τώρα εξαιτίας και της τεράστιας τουριστικής,  παραλιακής τους αξιοποίησης. Και το Απέρι, ως η διαχρονική πνευματική-μητροπολιτική-τοπική πρωτεύουσα του νησιού βοήθησε να καταστεί πρωτεύουσα και της παιδείας,  τελευταία και του αθλητισμού χάρη των αγωνιστικών πρωτοβουλιών του προεδρείου και των γενναίων συνεισφορών των απανταχού απεριτών.

Αναφέρθηκαν συνοπτικά ελάχιστα παραδείγματα από το Δωδεκάχωριο των Τιτάνων του μύθου, της παράδοσης, του μουσείου και της  ομορφιάς, λόγω ελάχιστου χώρου.. αλλά άλλα τόσα  εξίσου  σπουδαία και γνωστά  έχει να επιδείξει κάθε άλλο χωριό.. κάθε τόπος και μία βιωματική εμπειρία που δύσκολα αποτυπώνεται στο χαρτί και όλοι μαζί συναποτελούν το λαμπερό αστέρι-ταυτότητα της Καρπάθου, που οσονούπω στις επερχόμενες Γιορτές ευχόμαστε να ξαναλάμψουν οι   τρεμοσβήνουσες παλιές της δόξες.

Πιστεύουμε απόλυτα, λοιπόν, ότι αν οποιονδήποτε χωριό βρισκότανε για αιώνες μέσα στις ίδιες  ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής τους ζωής θα συσσώρευαν το ίδιο επαναστατικό μένος και στην κατάλληλη ώρα το ίδιο απελευθερωτικό ξέσπασμα ενάντια στους αλλόφυλους.

Θεωρούμε  ότι κάθε χωριό με τις άλλες, τις πολύ ιδιαίτερες συνθήκες έχει αποκτήσει την δική του απαράμιλλη λάμψη, κύρος, την ιδιαίτερη πλούσια ανθρώπινη, τοπική του υπόσταση-οντότητα.. είναι τα ιδιαίτερα σπουδαία αποτυπώματα που κάθε τόπος έχει αφήσει στην ιστορική του διαδρομή, αποδεικνύοντας όσο γίνεται τις περισσότερες πτυχές του πολυπρόσωπου νησιού μας..

Και με τον δικό τους χαρισματικό  τρόπο θα μπορούσε να προβάλλεται και να γιορτάζεται την τουριστική σαιζόν, εν είδη εβδομαδιαίου λαμπερού φεστιβάλ Πυλών, Όθους, Βωλάδας, Μεσοχωρίου, Σπώων, κ.τ.λ.. αναδεικνύοντας τους δικούς του ήρωες, τους πιο εξέχοντες ανθρώπους, τα πιο εμβληματικά τους γεγονότα, με πανδαισία από πανηγύρια, μουσικοχορευτικά, γαστρονομικά ηβέντς, κ.τ.λ., κ.τ.λ. επί τόπου και όπου γης με συμμετοχή πάντα και όλων των καρπαθίων.

Έτσι θα εμπλουτίζεται και το φτωχό διασκεδαστικό μενού τόσο για τους παρεπιδημούντες συμπατριώτες μας για να μην ξεχνούν και νάχουνε να μεταφέρουν τις πιο λαμπρές αναμνήσεις στις δεύτερες πατρίδες τους. Όσο και  για τους απαιτητικούς τουρίστες μας, επιτέλους, είναι καιρός να τους ανοίξουμε διάπλατα εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης σε όλα τα χωριά με τις καθαυτού καρπαθιακές παραδοσιακές και νέες διασκεδάσεις..

Καθόσον, δυστυχώς, η Κάρπαθος γενικά υπολείπεται κατά πολύ σε παντό είδους θεάματα των άλλων τουριστικών θερέτρων κι έτσι μυώνοντας τους θα αποκαλύπτονται και οι άλλες συναρπαστικές της μορφές. Κανένας δεν μπορεί να μονοπωλεί  τον πατριωτισμό, αφού έτσι κι αλλιώς η ιστορία των ελλήνων βρίθει από παγκοσμίως αναγνωρισμένα πατριωτικά γεγονότα και κανένας δεν μπορεί να τα υποβαθμίζει, μα ούτε κι εμείς.

Έτσι, παρόλο που αναγνωρίζεται η ύψιστη σημασία που σε κάθε χωριό έχουν οι πριν και οι μετέπειτα της Επανάστασης ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ πατριωτικές πρωτοβουλίες ηρώων δεν θα είτανε καθόλου εύλογον να στήνουν σε χωριά μαρμάρινες στήλες όλων των καρπαθίων ηρώων της Επανάστασης, εφόσον υπάρχει ήδη “Ανδριάντας της 5ης Οκτωβρίου”, όπου θα μπορούν να καταγράφονται.. ανεξάρτητα κάθε χωριό, αλίμονο, διατηρεί το αναφαίρετο δικαίωμα να στήνει προνομιακά οποιαδήποτε αγάλματα, πλάκες, στήλες, εκδηλώσεις, κ.τ.λ. για όποιους από τους ομοχώριους τους αποφασίζουν ότι το αξίζουν.. ούτε  να ξεκινούν όλα και τα δώδεκα χωριά να απαιτούν  χρηματοδοτήσεις από τον Δήμο για να γιορτάζουν όλα μαζί, συνεχόμενα, ένα προς ένα, “τα ελευθέριά τους”, τις ημέρες αμέσως μετά την 5η Οκτωβρίου!!

Ο εορταστικός συνωστισμός των χωριών που ήδη ξεκίνησε γύρω από την 5η Οκτωβρίου δεν μπορεί να έχει παρά αέναα διχαστικά αποτελέσματα. Διαφορετικά, δεν υποτιμάται μόνο η μία και μοναδική Επανάσταση της Καρπάθου αλλά ενισχύεται ακόμη περισσότερο η ήδη εύθραστη πολυ-ΚΟΜΜΑ-τιασμένη Κάρπαθος και η Δωδεκάνησος να ξεγράφει την Κάρπαθο ως την καθαυτού Αγία της Λαύρα  και να γιορτάζει παράταιρα αλλού την δική της Επανάσταση της 5ης Οκτωβρίου, με την απλή υπογραφή παράδοσης των γερμανοϊταλών.

Εμείς απλά εκφράζουμε τις αντικειμενικές μας  απόψεις αντί να ανταγωνιζόμαστε τα ίδια και τα ίδια διασπώντας ακόμη περισσότερο το παγκαρπαθιακό ομόθυμο, “ισχύς εν τη ενώσει”.

Αλίμονο, κάθε κοινότητα, όμως, παίρνει ελεύθερα τις δικές της αποφάσεις και τις δικές της ευθύνες ή μη. Αλλά εκτός τις παραπάνω νέες κι ένα βουνό άλλες παλαιότερες μαρτυρίες, έχουν ήδη παρουσιαστεί εκτενώς και από πλήθος εξειδικευμένων στελεχών, που δεν χωράει να επαναλάβουμε παρά την πρώτη οικουμενική εντύπωση.. το αμερόληπτο άγγελμα του ραδιοφωνικού σταθμού Β.Β.C.  του Λονδίνου  κατά την Επανάσταση στις Μενεταίς Καρπάθου, διετυμπάνιζε ότι: “..ΗΤΑΝ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΣΤΑ  ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!!..”

Άρα, όσες υπογραφές παράδοσης των γερμανοϊταλών, π.χ. της Δωδεκανήσου 8 μήνες μετά στη Σύμη ή την υπογραφή παράδοσής τους στην Κάρπαθο μετά την   5ην Οκτωβρίου στο Απέρι.. ή όσα γεγονότα- μάχες από μεμονωμένους ήρωες ή επαναστατικές συλλογικότητες, κι αν προκύψουν ΜΕΤΑ ή έχουν καταγραφεί σε όλα τα επαναστατικά κινήματα της ιστορίας, όπως π.χ. “η μάχη της Αλαμάνας”, “η Έξοδος του Μεσολογγίου”, κ.τ.λ., κ.τ.λ. του ΄21, είναι αποκλειστικές τοπικές εορτές..  μόνον  Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ ΄21 ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΗΣ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΝ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΤΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ.. Έτσι κανένας δεν μπορεί να επισκιάσει, ότι ΟΙ ΚΑΡΠΑΘΙΟΙ ΣΗΚΩΣΑΝΕ, ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ, ΠΡΩΤΟΙ ΑΠ΄ ΟΛΟΥΣ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ, ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ 5ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1944, ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ ΑΠΌ ΤΟΝ ΕΦΗΜΕΡΙΟ, ΠΑΤΕΡΑ ΑΝΤ. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΑΔΗ, ΑΠΌ ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΟ.

Κάθε χρόνο έρχονται οι δωδεκανήσιοι πολιτικοί και οι τοπικές αρχές για να τιμήσουν προσωπικά την Επέτειο της Επανάστασης, άλλο τόσο και όλοι οι καρπάθιοι τους ανταποδίδουν την ευγνωμοσύνη τους… Άλλοι παράγοντες στέλνουν πατριωτικά μηνύματα συμπατριωτικής αλληλεγγύης για τους πεσόντες και τους πρωταγωνιστές της Επανάστασης..

Εξ αιτίας του πάνδημου πένθους του αείμνηστου υπουργού και βουλευτή Αρ. Παυλίδη δεν γίνεται να μην γίνει ιδιαίτερη μνεία και τιμή, όπως και εκείνου  η ξεχωριστή  παρουσία του στις Επετείους της 5ης Οκτωβρίου υπήρξε το αποκορύφωμα κάθε χρονιάς επί σαράντα συναπτά χρόνια. Καλά, στα πολιτικά του νιάτα αλλά τον είδαμε και με μαγκούρα και την τελευταία φορά “σκελετό”, εξ αιτίας της επαράτου που τον εβασάνιζε, αλλά “κέρβερος”-αετός με κομμένα τα πόδια αλλά με φτερά στην ψυχή  ανέβαινε τα σκαλιά του Ιερού Βράχου για να αποτίσει φόρο τιμής στην Επανάσταση και όχι μόνον.

Ο Τέλης όλων των δωδεκανησίων υπήρξε αγαπητός, όχι μόνον σε όσους τον ψήφιζαν αλλά και από αντίθετες παρατάξεις. Πιστεύουμε, λοιπόν, ως νέα μορφή Κώου- Καρπάθιου- Δωδεκανήσιου πατριώτη ο Αρ. Παυλίδης αναδεικνύεται άριστο παράδειγμα προς μίμηση προς όλες τις κατευθύνσεις και ειδικότερα σε όσους δικούς μας κατέχουν “ιερές” θέσεις φορέων, κ.τ.λ. αλλά απουσιάζουν από το να τιμούν  μαζί με όλες τις επίσημες Αρχές και τον καρπαθιακό λαό, το μέγιστο ιστορικό γεγονός του τόπου μας.

Ως εκ τούτου, δεν θάπρεπε ως ελάχιστο φόρο τιμής  στον μεταστάντα λαϊκό ΠΟΛΙΤΙΚΟ  ΑΡ. ΠΑΥΛΙΔΗ με κεφαλαία γράμματα,  να  τιμηθεί δεόντως; Όλα αυτά είναι επόμενο να δημιουργούν στους πραγματικούς πατριώτες “αδιακρίτως” την συναισθηματική φόρτιση όχι μόνον στους μενεδιάτες αλλά και στους απανταχού καρπαθίους, δωδεκανήσιους, συνέλληνες..  Είναι πράγματι η μεγαλύτερη τιμή σε οποιονδήποτε άνθρωπο και σε όποια τοπική-εθνική οντότητα η οικουμενική αναγνώριση του αγωνιστικού πατριωτισμού του στο πεδίο υπέρ πατρίδας, ορθοδοξίας, οικογένειας.

Αυτές τις περγαμηνές πατριωτισμού που πιστεύουμε είναι και παγκαρπαθιακές και πανδωδεκανησιακές δεν φαίνεται να τις ενστερνίζονται όλοι.. Μαθαίνουμε, λοιπόν, από την μία από τον αγαπητό διευθυντή Μανώλη Δημελλά “Των Καρπαθιακων Νέων” ότι “ενωτικός όσο δεν παίρνει ο εορτασμός της Επανάστασης της Καρπάθου από τους μενεδιάτες στον Πειραιά”..

Από την άλλη  ο διαχρονικός πανηγυρικός ομιλητής της 5ης Οκτωβρίου στις Μενεταίς δάσκαλος Χάρης Σπανομανωλής εξέφρασε μαζί με όλους “τον μεγάλο του θυμό-απογοήτευση για την απουσία από την μεγαλύτερη ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ σχεδόν όλων των κοινοταρχών του νησιού (εκτός του Γ. Χατζηκουτσού των Πηγαδίων και του Γ. Παππά του Απερίου).

Από ανέκαθεν οι καρπάθιοι έξω βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό και μονοιασμένοι μεγαλουργούν και σε πατριωτικά κατορθώματα.. Μέσα στο νησί άλλο πράμα, βγάζουν τα μάτια τους με τα αναμεταξύ τους παλαιότερα και νεώτερα απωθημένα, μη τυχόν ο ένας ψηλώσει ένα “πόντο” παραπάνω από τον άλλο.

Σκεπτόμαστε, αν είχανε τα ίδια διχαστικά μυαλά οι επαναστάτες πρόγονοί μας καρπάθιοι στις πιο τραγικο-ευλογημένες- ώρες της εξέγερσης, όχι 650 χρόνια δουλείας αλλά  επ΄ άπειρο θα είμαστε υπόδουλοι. Γι΄ αυτό είναι καιρός  με πρωτοστάτες τους επιτελείς της Περιφέρειας τον δυναμικό Περιφερειάρχη Γ. Χατζημάρκο, του Επαρχείου την  ερίτιμον Έπαρχο Κ. Νικολαϊδου και τον Γ. Ν. Τσαμπανάκη, που πρώτος ανέδειξε την πρωταγωνιστική πρωτιά των καρπαθίων, θα πράξουν μεθοδευμένα τα δέοντα.

Όπως, εξάλλου, και ο προκάτοχός τους Έπαρχος Γ. Μηνατσής πρωτοπόρησε καθοριστικά, από διαφορετική σκοπιά,  στην αναγνώριση της αδελφής ως “Ηρωικής Νήσου Κάσου”, όπως της άξιζε. Με πανάξιους καρπάθιους υπουργούς και βουλευτές στα ανώτατα αξιώματα της διακυβέρνησης και με τόσους φιλοκαρπάθιους δωδεκανήσιους βουλευτές και πολιτικούς, πανεπιστημιακούς, ηγέτες, κ.ά. ευελπιστούμε ως ελάχιστο φόρο τιμής να αναληφθεί, επί τέλους, η προσήκουσα πρωτοβουλία για την αναγνώριση της πιο σημαντικής Εορτής, της Επανάστασης και της Αυτοαπελευθέρωσης, ως “Ηρωικής Νήσου Καρπάθου” και να καθιερωθεί και ως Επανάσταση (Αγία Λαύρα) της Δωδεκανήσου, όπως της αξίζει στο σύνολό της η εξ ορισμού των γεγονότων πραγματική της υπόσταση.. και ως τέτοια να νομοθετηθεί, επιτέλους, με προεδρικό διάταγμα, η διακαής επιθυμία των απανταχού καρπαθίων και της πολυπόθητης αναγνώρισης και της γενικής τους εορταστικής αργίας.

Μέχρις ώρας δεν έχει ακουστεί καμία συνάντηση κορυφής  για τέτοιου είδους υψίστης ζωτικής σημασίας θέματα ανάδειξης της  ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΗΣ ΠΑΓΚΑΡΠΑΘΙΑΚΗΣ  ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΣΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ  ΠΑΝΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΕΣ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ, ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ, Κ.Τ.Λ..

Ελπίζουμε “το δημοτικό σύνδρομο” που υποβόσκει στο “ύψος” του, εκεί χαμηλά, να μην μπολιάζει παραιτέρω.. Συμπερασματικά, πιστεύουμε όλοι θα σταθούν στο ύψος των ΕΝΩΜΕΝΩΝ ΘΑΡΡΑΛΕΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ για την τιμή και δόξα των ηρώων και των πρωταγωνιστών της Καρπάθου που αξίζουν της ανάλογης, πιο δίκαιης μνείας και της με κάθε τρόπο και μέσο διατήρησης του πιο αξιόλογου πολιτισμικού οπλοστασίου μας, στην Όλυμπο,  και απ΄ όλες τις επίσημες  δημόσιες, επιχειρηματικές, συλλογικές αρχές.

Οι μικροψυχίες δεν μπορούν να έχουν θέση ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΝΔΟΞΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΌ ΠΑΓΚΑΡΠΑΘΙΑΚΟ ΤΗΣ ΚΑΔΡΟ και στο μέγα διακύβευμα της πλήρους ή μη αναγνώρισης της μοναδικής παγκαρπαθιακής μας ιστορίας.

ΜΕΡΡ.

26/11/2022.

Καρπαθιακά Νέα