Μάνος Αναστασιάδης: "Ου παντός πλείν ες Κόρινθον" (Με αφορμή τον αποκλεισμό παράταξης από τις δημοτ. εκλογές στην Κάρπαθο)

Μάνος Αναστασιάδης: "Ου παντός πλείν ες Κόρινθον" (Με αφορμή τον αποκλεισμό παράταξης από τις δημοτ. εκλογές στην Κάρπαθο)

Παίρνοντας αφορμή από την απόφαση σχετικά με τον αποκλεισμό από τις επικείμενες αυτοδιοικητικές  εκλογές της παράταξης «Η Κάρπαθος μπροστά», για το καλό της δικαιοσύνης και την ποιότητα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και του παραγωγικού διαλόγου, παρακαλώ να δημοσιεύσετε αυτές μου τις σκέψεις, που θεωρώ ότι γενικότερα, μέσα στο κλίμα της εποχής, εκφράζουν μια μεγάλη μερίδα των πολιτών που αισθάνονται να αποκλείονται και να αδικούνται από τον αγώνα για την πρόοδο και την πραγματική ανάπτυξη αυτού του τόπου.

γράφει ο Μάνος Αναστασιάδης

Πρώτα πρώτα μου έρχεται στο μυαλό η λατινική φράση, γνωστή σε όλο τον κόσμο, dura lex sed lex, που ερμηνεύεται ως «σκληρός ο νόμος αλλά νόμος». Κατά την άποψή μου αυτό εκφράζει απ’ ευθείας το πνεύμα του Δράκοντα, τυράννου της πόλης των Αθηνών. Ο διαβόητος Δράκων, όπως γνωρίζουμε, ήταν αυτός που το 621 π. Χ. πρώτος κατέγραψε σε μαρμάρινες πλάκες τους άγραφους νόμους για την συμπεριφορά των πολιτών, ώστε οι νόμοι αυτοί να έχουν σταθερότητα και διάρκεια στο χρόνο και για να γίνονται σεβαστοί από τους πολίτες. Όπως είναι γνωστό, οι νόμοι αυτοί ήταν τόσο αυστηροί και απάνθρωποι ακόμη και για πταίσματα και για τις πιο ασήμαντες παραβάσεις, που, όπως σχολιάστηκε μεταφορικά, είχαν γραφτεί με αίμα αντί για μελάνι (Πλούταρχος).

Ο σοφός νομοθέτης Σόλων ήταν αυτός που αποκατέστησε τα πράγματα, με πολύ πιο ανθρώπινες και δίκαιες διατάξεις, υπακούοντας ανάμεσα στα άλλα, όπως εγώ κρίνω, σε σχέση με την έννοια της δικαιοσύνης, σ’ αυτό που λέμε σήμερα αρχή της αναλογικότητας και γενικότερα όσον αφορά όλες τις αρχές του κράτους δικαίου και πάνω απ’ όλα στην κοινωνική διάσταση της κορυφαίας έννοιας της Δικαιοσύνης, κατά τον Αριστοτέλη (Ηθικά Νικομάχεια).

Όλα τα προηγούμενα θεωρώ ότι θα πρέπει να τα συσχετίσουμε με αυτό που ο Κικέρων έλεγε συχνά Summum jus summa injuria est, ερμηνευόμενο ως «Άκρα δικαιοσύνη άκρα αδικία εστί». Κομπάζουμε θριαμβικά, επιτέλους, τους ξετρυπώσαμε τους ποντικούς και τυμβορύχους, τους απαίδευτους, τους αμαθείς που δεν ξέρουν ούτε ένα αίτημα να διατυπώσουν, φεύ, όχι θα μας ξέφευγαν από το διασυρμό…Παραδώστε τους στη χλεύη, εξαφανίστε τους!!

Είναι πολύ χρήσιμο να θυμηθούμε και τούτο: «Ου παντός πλείν ες Κόρινθον»-Στράβων Γεωγραφικά VIII,378. Σε ελεύθερη μετάφραση: «Δεν μπορεί ο καθένας να ζήσει στην Κόρινθο, σε μια πλούσια πόλη, που για να την κερδίσεις πρέπει να ξοδέψεις πολλά και να βγεις απ’ τους κανόνες».

Μα ας ξαναγυρίσουμε στο θέμα μας για να το κλείσουμε: «η άκρα δικαιοσύνη είναι άκρα αδικία», αυτοί που πράγματι μιλούν με κομπορρημοσύνη γι’ αυτήν συχνά δεν αγγίζουν την ουσία των υποθέσεων που την αφορούν. Η απονομή της δικαιοσύνης αλήθεια, ύψιστο αγαθό είναι, όχι όμως και η εφαρμογή της τυπολατρικής γραφειοκρατικής της έκφρασης, χωρίς το βάθος και την ουσία της.

Αναμφισβήτητα, με τον τρόπο αυτό μπορούν να αποκλείονται εξέχοντες ευυπόληπτοι πολίτες, μερικοί μάλιστα πρωτοπόροι στο έργο και την προσφορά τους, δυστυχώς έτσι λειτουργεί αυτός ο κάκιστος εκλογικός νόμος, φιλόδοξοι και ικανοί πολίτες για να προσφέρουν στα κοινά, έτοιμοι για ανατροπές και λύσεις που οδηγούν στην πρόοδο μπαίνουν στο περιθώριο, για μια συμμετρική και αρμονική ανάπτυξη, για να πάψει η χώρα μας να είναι μόνο τουριστική και ευάλωτη, πολίτες που αγωνίζονται για μια καλύτερη Ελλάδα στερούνται των πολιτικών τους δικαιωμάτων, απίστευτο!

Για ένα τυπικό πταίσμα, για μια αβλεψία ο δρακόντειος νόμος εφορμά και πιο εξωφρενικό ακόμη, για ένα ψηφιακό αρχείο που δεν ανοίγει για τα στοιχεία του υποψηφίου, χωρίς τελεσίδικη δικαστική απόφαση να τους αφαιρείται το συνταγματικό δικαίωμα του πολίτη σαν στους χειρότερους κακούργους, αυτό του εκλέγειν και εκλέγεστε, όπως στην περίπτωση του αντιδημάρχου οικονομικών της πόλης της Ρόδου και δυο άλλων συνυποψηφίων του.

Είναι σκανδαλιστικό, δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν αυτοί οι πολύ πρόσφατοι νόμοι, είναι άκρως προκλητικό για κάποια αυτονόητα κι ανούσια γραφειοκρατικά και μάλιστα χωρίς καμιά δυνατότητα διόρθωσης του λάθους, της παράληψης, της κακής διατύπωσης κ.ά., που πολύ εύκολα μπορούν να αποκαθίστανται υπέρ του πολίτη, όπως επιτάσσουν οι δημοκρατικές μας αρχές.

Θεωρείται αυτονόητο, άλλωστε, σε εξελιγμένες κοινωνίες να αντλούνται και να διασταυρώνονται όλες αυτές οι απαραίτητες πληροφορίες για όλα τα σχετικά θέματα από τις κρατικές υπηρεσίες. Εδώ δυστυχώς έτσι λειτουργεί σ’ αυτή τη χώρα ο νόμος των αυτοδιοικητικών εκλογών με όλα του τα μεγάλα προβλήματα, που  δεν κάνει κάτι άλλο από το να καθρεφτίζει όλες τις καθυστερήσεις και τα στερεότυπα αυτής της κρατικής οντότητας, αυτή είναι η αλήθεια, μιας κοινωνίας σε μεγάλη κρίση κι ενός κράτους δυσλειτουργικού, με προβληματικούς θεσμούς, με καθυστερήσεις και χάσματα και μια θρυμματισμένη κοινωνική συνοχή.

 

 Ο Μάνος Αναστασιάδης είναι γνωστός ζωγράφος και εικαστικός δημιουργός, έχει διδάξει εικαστικές τέχνες στη πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε σχολεία της Ακαδημίας, είναι διδάκτωρ στο Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και έχει διδάξει στο μεταπτυχιακό τμήμα Αλέξανδρος Δελμούζος, υπό την εποπτεία του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η συνολική του δράση είναι μαχητική και πολύπλευρη γύρω από το χώρο του πολιτισμού, υπηρετώντας κατά κύριο λόγο το διαχρονικό ελληνικό πνεύμα στο Μεσογειακό Κύκλο των έργων του.

13.9.2023

Καρπαθιακά Νέα