Μιχάλης Μακρυμανώλης: Ο Ωργκής της Χαντζήενας !!!

Μιχάλης Μακρυμανώλης: Ο Ωργκής της Χαντζήενας !!!

… Όλυμπος . Αρχές δεκαετίας του 1970 μ.Χ.

Οι πολλοί άντρες στις ξένες χώρες και στους Ωκεανούς !!!

Οι υναίκες των , στον ερημότοπο να κυνηού όλες τις βουλειές … μέσα κι απ’ όξω ύρου …

Παιία , τσουκκαλομαερέματα , φουρνητά , γούφες , ανέμες , αγράττια , αγραττάες , << έθνη…>> , κήπους ( …σκιάς τότε απού’χε νερό…) , συκο’ύ’ρια κι αμπελοχώραφα ( σκιά τότε απού’χε εβλεπέους για τα έθνη…) , νεροκουαλήματα , πηλοκουαλήματα , φρουανοκουαλήματα , ελιές και καρύα από στις Μεάλες και στις μικρές στεριές …

Ηρωίδες ΑΛΗΘΙΝΕΣ , οι υναίκες του τόπου μας …

Μνιά από αυτές τις γυναίκες , είναι το τέταρτο παιί της Μαρούκλας του Κοντονικόλα και του Αννή του Χαψή , με το ξεχωριστό και ΟΜΟΡΦΟ όνομα , Χαντζήενα !!!

Όμορφη και ξεχωριστή κι η απατή της !!!

Για την ομορφιά τούτης της κόρης , έχου να λέου όλοι !!! Μέχρι να παντρευτεί , ήκαψε λέει πολλές αντρικές καρντιές !!!

Και σαν να μην ήφκιαννε η ομορφιά της , ήτο κι η ΠΡΩΤΗ μαθήτρια !!!

Ο αγαπητός σε όλους μας ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ – Κωστής Μηνά , έλεγε συχνά πως << Η Χαζήδενα του Χαψή , ήταν η εξυπνότερη μαθήτρια της εποχής μας !!! Κρίμα που οι συνθήκες δεν βοήθησαν για να συνεχίσει τις σπουδές της !!! >>

Σε λία χρόνια επαντρεύτει , ήκαμε οικογένεια και όλα πλιό επήρα την ρότα των…

Ο άντρας της , ένα καλό και ήσυχο παλληκάρι , ο Νικολής της Μαρινίας του Λεντή και του Ωργκή του Μαστρομανώλη , εγιάει να ουλέψει στα καράβια …

Όπως είπαμε , εκείνη την εποχή ο Μάκελλος ήτο ορτάνοιχτος …

Επόμεινε τώρα η όμορφη Χαντζήενα , με τα τέτσαρα παλληκάρια της !!! Ευτυχώς είχε τους γονείς της , και τις αερφές της και βία ένα χέρι… Την ΜΕΑΛΗ βοήθεια όμως , την είχε από την μικρή της αδερφή , την Λυγερόκορμη και φελεμένη Μαγκαφούλα κι όλα εγιααίννα ρολό’ι’ !!!

Είχε όμως ένα μικρό προβληματάκι … Ο πρωτογιός της ο Ωργκής , ήτο άκαντος *!!!

Καλός , χρουσός αμμ’ άκαντος … Καματερός , φιλότιμος , αμμ’ άκαντος !!! Όλοι τον εαπούσα , όλοι εθέλα να κάμου παρέα μαντζί του , αμμ΄ήτο άκαντος … Με τα ξεχωριστά του σκέρτσια , τους ήκαμνε όλους να κλαίου από τα ‘έλια , αμμ΄ήτο άκαντος !!!

Χάσεις τον – ευρείς τον, στον τσαγκαρείο , στον ποταμό , στον βότση του Περάτη , στον Καταράχτη , στις Φύσες … Να σκολάσει , να κάμει άψε σβήσε τα μαθήματά του και να φύει τσουρί από το σπίτι και να υρίσει με το μούχριασμα και πολλές βολές σκουτούι …

Ήτο δε , ο ΦΟΟΣ κι ο ΤΡΟΜΟΣ των καούρων … Με τους βατρακλούς , είχε καλές σκέσεις …Είχε εκειά από κάτω από τον Χριστό ένα βρυσούλλι και πάνω από το βρυσούλλι μνιά θερεμένη βρουλλέα… Να κατσουκλώσει , να κόψει ένα βρούλλο , να ’εσει ένα ε’ι’κό του κόμπο , που μόνο αυτός τον ήξευρε … στην μνιά μερέα και ν’ αρκινήσει … Σε μισή ώρα , εέμωννε ένα πετροντενεκέ… Υστερα τους εξαπόλειε από δώ κι από κεί , και πιάννα τα νάπλαη …

Πότε πότε ήπαιρνε και μερικούς στην θεία του την Μαρινία απου τους εφοάτο , τους εξαπόλειε μέσα στην αυλή και τους ήκουε όλο το χωριό !!!

Μνιά βολά , επήρε δυο -τρείς γιάμικρους στο Σκολειό και τους εκινηούσα κάτω από τα θρανία και κάτω από την έδρα … Οι κόρες από τον φόο των ,εκόψα και γιάεισα πέρα στου Τσικνάκη και κάτω στα κυπαρίσια κι έν ελέα να υρίσου… Όλοι εξέα ο ποίος ήτο ο καλοεργκατάς , αμμέ έν τον εκαταμήτωννε κανένας …

Τώρα τελευταία όμως επαρα’ί’νει το κακό …

Την περασμένη εβντομά , την μνιά ημέρα , ήρτε με σκισμένο παντελόνι … Άλλη βολά , γεμάτος λάσπες … Μνιά άλλη βρεμένος , από την κορφή μέχρι τα νύχια… Την παράλλη εκούτσενε …

Να βγκεί η Μάνα του να του φωνάντζει , μήε φωνή , μήε ακρόαση … Να ρωτά τους φίλους του , και να μην ηξέου μηε κείνοι … Ήμπε κι ‘ήαλλε πολλά στο νού της …

Να τον πιάννει με το καλό , τίποτε … Να τον πιάννει με το άγριο , τα ίδια…

<< Και τις ηξέει εγιό και μόνο … Και που να πάρω και πού να βίω …>>

– Πού’σου παιί μου Ωργκή τέτοια ώρα ;

-Πούετε …

– Με τον Γιωργκή και με τον Γιαννή ήσου πάλι ;

– Εινναί …

– Αμμ’ αφού τους ερώτηξα και μου ‘πασι πως δεν ήτο μαντζί σου …

Όσες παντοφλές και νά’ τρωε , μήε φωνή μήε άκρυ … Μόνο ο κρότος εκούετο μέχρι πάνω τα Φουρκία …

Εκείνες τις πλαστικές παντόφλες λοιπόν , πρέπει να τις απαγορέψου !!!

*******

Μνιά βρα’υ’νή απού ψιλόβρεχε , εσίμωσε στο καντούνι και του φώναντζε πάλι …

<< Έ Ωργκηηηηηη !!! Εν ακούεις παιί μου Ωργκή !!! Έλα παιάκι μου ανεμαέψου πλιό κι έρκεται κακοσύνη , έλα !!! >>

Ξαφνικά ακούει ντζαλάπατα… Ξαννεί πάνω και θωρεί ένα ψηλό , καλλοσυνάτο παλληκάρι . Έν τον εγνώριντζε …

Εκαέει την σκάλα κι ήρτε και στάθει στην οξώπορτα …

– Καλησπέρα σας … Είστε η κα. Χατζήδενα ;

– Εινναί , εσείς ποιός είστε ;

– Είμαι ο Χαράλαμπος ο Χατζαντώνης , ο καινούργκιος Δάσκαλος

– Καλώς ορίσατε στο χωριό μας . Ο Πατέρας μου μίλησε για σένα με τα καλύτερα λόγια !!!

– Ναι , ο μπάρμπα Γιάννης είναι ξεχωριστός Άνθρωπος …Κάνουμε πολύ παρέα !!! Γνωρίζει και τον Παππού μου τον Μιχάλη !!!

– Θα σας παρακαλέσω να ρθείτε αύριο στο Σχολείο , γύρω στις 8:30 .

Ο Ωργκής … Και τις ηξεύρει ταν ήκαμε …

– Για τον Γιώργο πρόκειται ; Ήκαμε καμιά κακή δουλειά ;

– Ναι για τον Γιώργο πρόκειται …Μην του πείτε κάτι όμως … Ελάτε στο Σχολείο και θα τα πούμε εκεί … Πάω τώρα , καλό βράδυ !!! Χάρηκα που σας γνώρισα !!!

– Κροστάσου να σου ώκω ένα Γεφτέρι και δυό λαχανόπιττες !!!

– Ευχαριστώ πάρα πολύ !!! Τα λέμε αύριο !!!

Αμμ’ εκλείωσε μάτι όλη την νύχτα ; Μήε να φάει της ενόστα , μήε να πιεί , μήε τίποτε … Χρόνος ήτο εκείνη η νύχτα για την Χαντζήενα , μέχρι να κουκκίσει ο μαύρος πετεινός της Καλλίτσας …

Εσηκώθει , ήβρασε γάλα των παιίω της , των ήκαμε και μνιά φέλλα απ’ όλα σέλα με το ταχί και την ντζάχαρη και των εμίλησε να σηκωθού .

<< Καλέ Μαμά , τάν έχεις ; >> Την ερώτηξε ο Αννής , το δεύτερο παιί της .

– Τίποτε έν έχω καλό μου παιί , τίποτε …

Μαμά , αν σε συκίρντισε πάλι ο Ωργκής , να του ώκω μνιά παλαμέα !!! είπε ο Μανός , το τρίτο της παιί , και εελάσα όλοι !!!

Εφύα τα παιία και ετοιμάστηκε και κείνη να πάει να κούσει τα χαπάρια … Ήαλε μέσα στο σεντόνι το μικρό της παιί τον Ντίνο , τον ενεούστηξε και τον επήρε στην Μάνα της και στην αερφή της , μέχρι να πάει νά’ ρτει από το Σκολειό .

Ήαλε απο το Πλατύ και ωσάν εκατέαιννε κάτω την σκάλα του Σακελλάρη , είε ένα Άθθρωπο , ξενομπασιάρης εφαίνετο , και στέκετο ομπρός στου Φουρτήνα το σπίτι …

– Καλημέρα σας … Για το Σχολείο , καλά πάω από δώ ;

– Στο Σκολειό πάω και γό , ακλουθάτε μου !!!

– Είστε Δασκάλα ;

– Όχι , όχι … είπε κι αναστέναξε από τα βάθη της καρντιάς της , μνιά και ήξευρε πως ΚΑΛΛΙΣΤΑ θα μπορούσε να ‘ναι …

Αμίλητοι , έποσώσα στο Σχολείο του Νάκρους . Η Χαντζήενα έν είχε όρεξη για κουβέντα , κι ο Άθθρωπος εξάννοιε χασκαστός και σαστισμένος ετούτο τον τόπο…Τα παιία είχαν μπεί στις θέσεις των και κάμνασι την προσευχή των… Ο Ωργκής , ήλεε τον Πάτερ ημών … Εκουμπήσα κι οι δυό στην μέσα βάντα προς στα σπήλια και περιμένα να ποκάμει η προσευχή … Ο Δάσκαλος τους είδε και έστειλε το Καλλιώ και την Αρχοντούλα να των πάρουν δύο ψάθινες καρέκλες .

Η Χαντζήενα , εκάετο πάνω σε αφτούμενα κάρβουνα… Μέχρι νά’ ρτει στο Σκολειό ,ήκαμνε συνέχεια την ΠΡΟΣΕΥΧΗ της , από μέσα της κι ήτατσε τάματα στους Α’ί’ους … Μέχρι και στον Άη -Γιώργκη στην Αχωρντέα ήταξε μνιά Λυτρεία , ένα Άρτο , κερία , ελά’ι’ , και λιάνι … ά , και μνιά κεντητή Σκέπη , με καρέλλι !!!

Παιδιά , καλημέρα σας !!! Πρώτον : Οι άλλοι δύο συνάδελφοι είναι άρρωστοι και δεν θα έρθουν Σχολείο σήμερα … Ελπίζω να έρθουν αύριο μιά και θα είναι μαζί μας κι ο κος Επιθεωρητής !!!

Δεύτερον : Θα σας παρακαλέσω να μείνετε στις θέσεις σας , γιατί έχω κάτι να σας πώ …

– Δεν έχω κλείσει ούτε δύο μήνες εδώ , στον τόπο που γεννήθηκε ο Παππούς μου … και τον έχω αγαπήσει , όσο δεν φαντάζεστε … Δεν είναι μόνο η ΑΓΑΠΗ που εσείς και οι γονείς σας μου δείχνετε … και την κάνετε πράξη με χίλιους τρόπους … Είναι όλη ετούτη η θέα… είπε και κάννεψε με το χέρι του από το Κορύφι μέχρι τον Σαραντάκοπο … Δεν πρέπει να΄χει άλλο Σχολείο με τέτοια θέα σε όλη την Ελλάδα… Είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟ !!!

Γιώργο Μαστρομανώλη , έλα εδώ κοντά μου σε παρακαλώ…

Ωχ… Ερπίντζω να μην με κοπανίσει με την χλωρόσφακα … είπε από μέσα του ο Ωργκής της Χαντζήενας , και γιάει στην βάντα του Δασκάλου …

Της Χαντζήενας η καρντιά , εχτύπα ωσά του λαού απού τον κυνηού εφτά κομμάτια σκύλλοι…

Ο Αθθρωπος , ο ξενομπασιάρης , κοιτούσε κι άκουγε γεμάτος περιέργκεια …

– Γιώργκο , μπορείς να μας πείς γιατί σου φωνάζει κάθε μέρα η Μητέρα σου ;

– Γιατί , σοεύγκω κι αργκώ να υρίσω στο σπίτι μας , κύριε …

– Και γιατί σε δέρνει ;

– Γιατί είμαι άκαντος … Έχει δίκιο που με στελοβροχιάντζει …

– Είσαι ζωηρός λοιπόν … και γυρνάς … μπορείς να μας πείς όμως πού , γυρνάς ;

– Πούετε κύριε …στο Ποταμό και στον Βότση του Περάτη γιααίννω …

– Μόνο στον Ποταμό και στον Περάτη πάς ; Δεν πηγαίννεις πουθενά αλλού ;

-Πούετε , πούετε …

– Λοιπόν παιδιά …Επειδή ο Γιώργος δεν μας λέει που γυρνά , θα σας πώ εγώ …που τον παρακολουθώ τις δυό τελευταίες εβδομάδες !!!

*Πριν αρκετές μέρες λοιπόν , ο Γιώργος πήγε και βοήθησε ένα συνάνθρωπό μας , μεγάλο σε ήλικία , που έχτιζε μόνος του μιά χαλάστρια … Μάλιστα έπεσε και μιά πέτρα και τον χτύπησε στο πόδι …και κούτσαινε για μερικές μέρες … Άργησε να γυρίσει σπίτι του και η Μητέρα του μη ξέροντας τίποτα ,τον έδειρε…

Ρώτησα και έμαθα πως τον κύριο τον λένε Ηλία , και την περιοχή Σάντα Κονταλέθους …

Η Χαντζήενα , ετρουλλάφκιασε κι ήνιωσε την καρντιά της να χτυπά σαν απού χτυπά η ματσόλλα απάνω στο αμόνι …

** Μετά από μερικές μέρες , οταν ξεπρήστηκε το πόδι του , πήγε στον Ποταμό και βοήθησε μιά γριούλα πού έπλυνε μαλλιά … Εκείνη την μέρα γλίστρησε και έπεσε στο νερό και έγινε μούσκεμα… Όταν γύρισε σπίτι του και τον είδε η Μητέρα του σ΄αυτά τα χάλια … και τον έδειρε πάλι …

Έμαθα πώς την κυρία την λένε Βασταρκούλα και έχει αργαλειό εδώ στο Νάκρος … είπε και κάννεψε προς τα τελευταία σπίτια …

Της Χαντζήενας τα μάκια εθαμπώσα … Τώρα , έν εθώρει τίποτε …μόνο ήκουε !!!

*** Μετά από μερικές μέρες πάλι , πήγε και βοήθησε μιά άλλη κυρία που έσκαβε μόνη τον κήπο της … Είχε βρέξει τις προηγούμενες μέρες και γέμισε λάσπες … Όταν τον αντίκρυσε η Μητέρα του πάλι , γεμάτο λάσπες … πάλι του τις έβρεξε …

Ρώτησα και μου είπαν πως την κυρία την λένε Ζωγραφίνα και μένει πάνω από τον Άγιο Βασίλη …

Ο Άθθρωπος που’το στην βάντα της Χαντζήενας , ήκουε τους χτύπους της καρντιάς της !!!

Μιά άλλη μέρα πάλι … συνέχισε ο Δάσκαλος και χα’ί’δεψε την ράχη του Ωργκή , ο Γιώργος πήγε και βοήθησε ένα φίλο του , που έκοβε φρούανα… Μάλιστα του έφυγε το πριόνι και ευτυχώς , έσκισε μόνο το παντελόνι του … Όταν γύρισε σπίτι και τον είδε η Μητέρα του …

-Με τουμπάνιασε … συμπλήρωσε ο Ωργκής της Χαντζήενας και λία παιία εελάσα , αφού τα πλιό πολλά ήτο βακρυσμένα …

– Κυρία Χατζήδενα , ελάτε και σείς και ο σύζυγός σας εδώ …

– Δάσκαλε , ο άντρας μου είναι στα καράβια …

– Ω , συγνώμη !!! Σας είδα που ήρθατε μαζί και υπέθεσα πως ήταν ο σύζυγός σας . Κύριε …μπορώ να ρωτήσω ποιός είστε ;

Ο άγνωστος , σηκώθηκε από την θέση του , και πήγε κοντά στον Δάσκαλο …

– Παιδιά , πρώτα απ’ όλα να σας πώ ότι έχετε ένα από τους ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ Δασκάλους που έχω δεί ποτέ …Και έχω συναντήσει χιλιάδες στην ζωή μου !!!

Ο Δάσκαλος , τον κοιτούσε από την κορφή μέχρι τα νύχια και προσπαθούσε να καταλάβει ..

Μετά να σας πώ ότι , βλέπω και ακούω τόση ώρα και δεν πιστεύω στα αφτιά μου … Κυρία Χατζήδενα , να τον χαίρεστε τον γιό σας !!! Αν είχαμε πολλά παιδιά σαν κι αυτόν , ο κόσμο μας θα ήταν ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟΣ !!!

Γιώργο , δεν έχω λόγια …Έχω όμως κάτι για σένα … Μπορείς σε παρακαλώ να φέρεις την τσάντα μου από την καρέκλα ;

Ήφερε την δερμάτινη τσάντα ο Γιώργος ,την άνοιξε ο άγνωστος Άθθρωπος και έβγαλε μιά μπρούτζινη κουκουβάγια από μέσα … Ήταν περίπου είκοσι εκατοστά , αλλά γυάλιζε σαν να ήταν από χρουσάφι !!!

Γνωρίζετε πως η Γλαύξ είναι το σύμβολο της σοφίας …Αυτή την Γλαύκα λοιπόν , την κουβαλώ μαζί μου πολλάααα χρόνια , για να την δώσω σε ένα ξεχωριστό μαθητή . Νομίζω πως σήμερα ήρθε ο καιρός να την αποχωριστώ !!! Κα. Χατζήδενα , να τον χαίρεστε και πάλι !!!

Κύριε Επιθεωρητά !!! Εσείς είστε λοιπόν , σας περιμέναμε αύριο !!! είπε ο Δάσκαλος , ο Κύριος Χαράλαμπος , χαρούμενος και συγκινημένος !!!

Φωτο : ΜΗΝΑΣ ΜΑΚΡΥΜΑΝΩΛΗΣ
*Στις ΙΕΡΕΣ μνήμες …
Γιατί η θύμηση πάνω απ’ όλα , είναι ΣΕΒΑΣΜΟΣ , κι ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ είναι θεμέλιο της ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ !!!
Και μείς , ΟΛΟΙ εμείς , είμαστε από τον ΟΛΥΜΠΟ της Παράδοσης … Την Έλυμπο Καρπάθου !!!
** Με πατριωτικούς χαιρετισμούς στούς Ηνεμοεσσίτες όλης της γής , όπου κι αν βρίσκονται ,
ειδικά στούς Πατριώτες, χωριανούς και φίλους εκεί στις << Δυτικές Ινδίες … >>]
***( Αναδημοσίευση από την εφημερίδα μας ‘’ Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΟΥ ‘’ αρ. Φυλλ. 386 )
23.1.2024
Καρπαθιακά Νέα