Α Ν Ε Κ Δ Ο Τ Ο ( V I )
(Μαμόθρεφτα και Κα(κ)νακεμένα )
γράφει ο Ντίνος Καραξής
Έτσι λέγανε τα μικρά παιδιά ( περισσότερο τ’αγόρια) που οι μητέρες και οι γιαγιάδες τους έδειχναν υπερβολική αγάπη όταν πολλές φορές κατέληγε σε μεγάλη αδυναμία.Η αφοσίωση στο παιδί θεωρείτο φυσιολογική στη νηπιακή ηλικία , που την απολάμβανε με ιδιαίτερη ικανοποίηση.
Όταν όμως μεγάλωνε και το φώναζαν κακομαθημένο για τις αταξίες που έκανε, του απέδιδαν και το χαρακτηριστικό του μαμόθρεφτου και του κα(κ)νακεμένου , που δεν άρεσε σε κανένα παιδί…
Σε μεγαλύτερες ηλικίες που αντιλαμβάνονταν την αδυναμία προπάντων της γιαγιάς , την θεωρούσαν ως ένα αίσθημα προς εκμετάλλευση.
Σχεδόν σε όλα τα χωριά της Καρπάθου ήταν σύνηθες φαινόμενο αλλά κατά κοινή ομολογία στο Απέρι περισσότερο διαδεδομένο.
Συνέβη καθώς λέγεται και αυτό :
Όταν η γιαγιά πήγε να καλέσει τον 15 /χρόνο εγγονό για το πρωϊνό , εκείνος σηκώθηκε από το σοφά και αντί να κατέβη τα σκαλιά, αγκαλιάζει με τα δύο του χέρια τους στύλους στα τραπουζάνια ( ξύλινα προστατευτικά κιγκλιδώματα) γέρνει το σώμα του προς τα κάτω και φωνάζει απειλητικά και προς εκφοβισμό της γιαγιάς Πέφτω , ! Πέφτω !
Όχι το παι(δ)ί μου φωνάζει πανικόβλητη εκείνη κι ‘άρχισε να σταυρωκοπιέται.
– Άφησε της λέει ο εγγονός πέντε φράγκα στο τραπέζι αλλιώς θα πέσω….
Άνοιξε το πουγγί η γιαγιά , υπακούοντας στις απειλές του , μη τυχόν πέσει και κτυπήσει…….
Σε άλλες περιπτώσεις τα παιδιά εκμεταλεύοντο την αδυναμία που τους έδειχναν αρνούμενοι ότι τους πρόσφεραν για να εισπράτουν τα συνεχή παρακάλια και να κανακεύονται με την αδυναμία που τους δείχνουν.
Ο Ηλίας και ο αδελφός του Γιάννης ήταν καλεσμένοι σε τραπέζι από τη γιαγιά. Με το σερβίρισμα ο Γιάννης άρχισε να τρώει ορεξάτος ενώ ο Ηλίας αρνείτο πεισματικά όταν η γιαγιά του έκανε χίλια παρακάλια .Ο Γιάνης αγανάκτησε να ακούει και φωνάζει στη γιαγιά.
¨– Αφού δε πεινά γιατί το παρακαλάς;!
Ο Ηλίας με θυμό φωνάζει στον αδελφό του.
– Σκάσε σύ που δε πεινά ο Ηλίας !!
