Τοποθετήσεις μετρημένες, ευχαριστίες θεσμικές, διαβεβαιώσεις καλών προθέσεων.
Όλα αυτά περιλαμβάνονται στη δημόσια δήλωση του κ. Γιάννη Χαλκιά με αφορμή την αποχώρησή του από τη θέση του Γραμματέα του Δημοτικού Συμβουλίου και την ανάληψη των καθηκόντων του ως Αντιδημάρχου με έμμισθη θέση, Κοινωνικής Προστασίας, Αλληλεγγύης, Δημόσιας Υγείας και –κυρίως– Διαχείρισης Αδέσποτων. Εκεί όμως που η δήλωση γίνεται προσεκτικά γενική, αρχίζουν και τα εύλογα ερωτήματα.
Στην ηλεκτρονική εφημερίδα “Καρπαθιακή”, όπου δημοσιεύθηκε η άποψη και αναπαράχθηκε ευρέως, διαβάσαμε για «πραγματικές προκλήσεις» και για ένα αντικείμενο που ο ίδιος «επέλεξε συνειδητά». Αυτό που δεν διαβάσαμε, όμως, είναι το απολύτως βασικό: τι ακριβώς προτίθεται να κάνει για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς του νησιού και, πιο συγκεκριμένα, για την καθημερινή τους επιβίωση.
Θα συνεχιστεί η αχαρακτηριστη πολιτική του προκατόχου του;
Θα παραμείνει το βάρος της σίτισης κυρίως στις πλάτες εθελοντών και ιδιωτών;
Εξακολουθεί η Δημοτική Αρχή να θεωρεί, όπως ειπωθεί από τον κ. Χαλκιά, ότι οι φιλοζωικές οργανώσεις «απέτυχαν»;
Και αν ναι, ποιο είναι το εναλλακτικό σχέδιο; Γιατί μέχρι σήμερα, πέρα από χαρακτηρισμούς και γενικόλογες αναφορές, συγκεκριμένο πλάνο δεν έχει παρουσιαστεί.
Όταν γίνεται λόγος για «προκλήσεις», καλό είναι να μιλάμε με σαφήνεια. Οι προκλήσεις δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Πρόκειται για πεινασμένα ζώα στους δρόμους, είναι λοιπόν η έλλειψη οργανωμένης σίτισης, είναι οι ανύπαρκτες υποδομές φιλοξενίας, είναι οι ελλιπείς στειρώσεις, είναι η συνεχής σύγκρουση ανάμεσα στον Δήμο και τους ανθρώπους που, ελλείψει κρατικής μέριμνας, κάνουν ό,τι μπορούν μόνοι τους να δέχονται ακόμη και κριτική.
Η διαχείριση των αδέσποτων δεν κρίνεται από τις προθέσεις, αλλά από τις πράξεις. Και μέχρι στιγμής, αυτό που λείπει από τη δημόσια τοποθέτηση του νέου Αντιδημάρχου είναι η καθαρή δέσμευση: τι θα αλλάξει από αύριο; Πώς θα διασφαλιστεί η τροφή; Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη και με ποια μέσα; Καθαρά και ξαστερα όλα αυτά.
Η κοινωνία της Καρπάθου –οι φιλοζωοι αλλά και τα ζώα– δεν ζητούν μεγάλες δηλώσεις. Ζητούν απαντήσεις. Γιατί, για τα αδέσποτα, οι «προκλήσεις» δεν είναι θεωρητικές. Είναι ζήτημα ζωής.
Μανώλης Δημελλας
14.1.2025
Καρπαθιακα Νέα
