Από το κρύο του δρόμου στην αγκαλιά της ζωής: Η Ρόζι και το θαύμα των Φίλων Ζώων της Καρπάθου

Από το κρύο του δρόμου στην αγκαλιά της ζωής: Η Ρόζι και το θαύμα των Φίλων Ζώων της Καρπάθου

🇬🇷 Τι κι αν στην Κάρπαθο δεν κάνει συχνά κρύο… εκείνες τις 2–3 μέρες του Δεκέμβρη που το κρύο τρυπούσε κόκαλα, κάποιος διάλεξε να πετάξει στον δρόμο 5 κουτάβια, ούτε 40 ημερών…

Κι όμως, η τύχη τα προστάτεψε. Όλα βρέθηκαν από εθελοντές των Φίλων Ζώων Καρπάθου και έτσι όχι μόνο έζησαν, αλλά άνθισαν. Ζωήρεψαν, μεγάλωσαν, διψασμένα για αγάπη και ζωή, και χοροπηδούν χαρούμενα όλη μέρα!

Δύο μήνες μαζί μας πλέον, γνώρισαν τι σημαίνει φροντίδα, ασφάλεια και τι σημαίνει ένα σπίτι.

Η Ρόζι, στις πρώτες φωτογραφίες όταν βρέθηκε στο κρύο, στην άκρη του δρόμου, γεμάτη ψύλλους, με σπασμένο ποδαράκι και τον απόλυτο φόβο ζωγραφισμένο στα ματάκια της…

Και ύστερα, δύο μήνες μετά, ένα άλλο πλάσμα. Η καλύτερη φίλη που θα μπορούσε να έχει ένα σπίτι.

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί χωρίς τους εθελοντές. Την επιμονή τους, την υπομονή τους και την ακούραστη παρουσία τους κάθε μέρα. Ένα έργο δύσκολο, συχνά δαπανηρό σε χρόνο, σε χρήματα, σε ψυχή ,αλλά πάντα γεμάτο αγάπη. Για εκείνους που δεν έχουν φωνή.

Και χωρίς να το ξέρει, σε λίγες μέρες η Ρόζι ξεκινά το ταξίδι της για το παντοτινό της σπίτι.

Για την παντοτινή της οικογένεια. 🤍




🇺🇸 Even though Karpathos is not known for its cold winters, during those 2–3 days in December when the cold cut to the bone, someone chose to abandon five puppies on the roadside, not even 40 days old…

And yet, fate protected them. They were all found by the volunteers of the Animal Friends of Karpathos, and thanks to them, they didn’t just survive ,they flourished. They grew stronger, full of life, thirsty for love, jumping with joy all day long.

Two months with us now, they learned what care feels like, what safety means, and what it truly means to have a home.

 

Rosie, in the first photos when she was found in the cold, at the edge of the road, covered in fleas, with a broken little leg and absolute fear in her eyes…

And then, two months later, a completely different soul. The best friend a home could ever have.

 

None of this would have been possible without the volunteers. Their persistence, their patience, and their constant presence every single day. A difficult and often costly mission in time, in money, and in emotional strength,carried out with endless love. For those who have no voice.

And without even knowing it, in just a few days Rosie will begin her journey to her forever home.

To her forever family. 🤍

Φίλοι Ζώων της Καρπάθου

10.2.2026

Καρπαθιακα Νέα