Άλλος ένας φίλος μου, από τα παιδικά μας χρόνια μέχρι και σήμερα, έφυγε από κοντά μας! Τόσο ξαφνικά, νέος, ούτε καν 70! Αν και μερικούς μήνες μεγαλύτερος, μας διέκρινε μια σταθερή φιλία από τότε που θυμάμαι… Στη θάλασσα, στα καφενεία επιδιώκαμε την παρέα ο ένας του άλλου! Αλληλογραφούσαμε στα φοιτητικά μας χρόνια μέχρι που ξαναβρεθήκαμε γείτονες στη Ρόδο!
Από πού να αρχίσω Κώστα; Παρέα στις λειτουργίες του πατέρα σου στα ξωκλήσια της Ολύμπου, από τα χρόνια του δημοτικού. Στη Βρουκούντα στην Αγία Μαρίνα, εσύ λίγο μεγαλύτερος έκανες και τον ψάλτη! Μετά στη Χοχλακία για μπάνιο και ψάρεμα με την επίβλεψη του παπα-Αντώνη, του πατέρα σου! Και όταν μεγαλώσαμε, μέχρι και τον Πελεκητό Αρρό! Γυμνασιόπαιδα στις Φύσες, με διανυχτέρευση στην Ευγώνυμο!
Τα χρόνια περάσανε, εγώ Αμερική και συ Θεσσαλονίκη, ξαναβρισκόμαστε στην Όλυμπο! Ατέλειωτες ώρες στα καφενεία! Ήθελες να μάθεις πρέφα και μπιλλότα! Επιστρατεύσαμε τον γέρο Μηνά Λεντή να μας εκπαιδεύσει! Έκτοτε με κυνηγούσες «σαν τ αεράκι» να κάνουμε παρέα! Να σε πειράζω και να γίνεται το έλα να δεις σε κάθε συνάντησή μας. Και όταν τραυματίστηκα στο μάτι στη Βρουκούντα πριν 21 χρόνια, έφυγες με το σκάφος σου να μου φέρεις τα κατάλληλα φάρμακα!
Εγκατασταθήκαμε και οι δύο στη Ρόδο! Κάναμε οικογένειες. Γιατρός των παιδιών μου μέχρι τα εφηβικά τους χρόνια! Αλλά και για την εγγονή μου, πάντα απαντούσες στο τηλέφωνο για κάθε μας απορία! Πήρες σύνταξη. Σπούδασες τα παιδιά σου, έκανες δύο γιατρούς! Αφοσιώθηκες στο στερνοπούλι σου τον Θεοδόση. Σε θυμάμαι να του μαθαίνεις να περπατάει και μετά ποδήλατο στο στενό. Βρισκόμαστε στη λαϊκή τα Σάββατα. Κάπου εδώ είναι ο φίλος σου και σε ψάχνει, μου έλεγε ο μικρός. Βρισκόμαστε τακτικά! Βρες, μου έλεγες, ένα δυο άλλους και κατέβα στο ξενοδοχείο κατά τις 7! Να παίξουμε χαρτιά. Ερχόμουνα αλλά μας έδιωχνε ο διευθυντής γιατί ξεσηκώναμε το ξενοδοχείο με τις φωνές μας! Αφού με κέρδισες, μου έλεγες, κάποια κλεψιά μου έκανες πάλι, δεν μπορεί!!!
Ανέλαβες μια σοβαρή επιχείρηση από τον πενθερό σου. Την επέκτεινες και την εξέλιξες στις απαιτήσεις του σύγχρονου τουρισμού! Όλα ξεχρεωμένα μου έλεγες, κοιμάμαι ήσυχος! Ποτέ δεν έδειξες αλαζονεία ούτε ως γιατρός, αλλά ούτε και ως επιφανής επιχειρηματίας. Ταπεινός πάντα χωρίς επίδειξη πλούτου. Περήφανος για τα παιδιά σου, τους έδωσες τα φώτα σου τόσο στην ιατρική όσο και στις επιχειρήσεις!
Στάθηκες στήριγμα στη παπαδιά και τον παπά στα γεράματά τους. Έτρεχες πριν και μετά το ιατρείο σου να τους κάνεις τις ενέσεις και να επιβλέπεις την βελτίωση της υγείας τους. Πάντα περηφανευόσουν που πήρες τον πατέρα σου στην Αμερική για την επέμβαση στη καρδιά. Του έδωσες μερικές δεκαετίες ζωής, μου έλεγες. Αλλά και στα αδέλφια σου πάντα συμπαραστάτης. Περιέθαλψες και έθαψες τις δυο σου αδελφές, την Μαρία και την Ευαγγελία. Βοηθούσες ακόμα και τα ανίψια σου! Έφερες κοντά σου τον Ηλία της Μαρίας όταν ορφάνεψε. Τον υιοθέτησες στην ουσία, τον είχες σαν δικό σου παιδί και καμάρωνες γι αυτόν!
Και τώρα που έφθασε η ώρα να ξεκουραστείς και να δεις τα παιδιά σου να αποκατασταίνονται και επαγγελματικά και κοινωνικά, ήρθε το μαντάτο! Δεν το πίστεψα βέβαια! Πρόσεχες. Πρόσεχες τη διατροφή σου, περπατούσες τακτικά και με τις ώρες. Πήγαινες στο ιατρείο με τα πόδια για χρόνια! Μας συμβούλευες και μας για την διατροφή, την άσκηση, τα φάρμακα!
Αυτά τα (απαραίτητα) φάρμακα, λένε, στάθηκαν η αιτία να επέλθει το μοιραίο, το απίστευτο! Κατέρρευσες, δεν επανήλθες ποτέ σου. Τα δυο παλικάρια σου έκαναν σπίτι τους την εντατική της καρδιολογικής, άυπνοι τα λίγα αυτά 24ωρα που επέζησε η καρδιά σου! Κάθε μέρα περνούσα από εκεί, αλλά τα ίδια μου λέγανε! Από ώρα σε ώρα…
Και χωρίς δεύτερη σκέψη παραχώρησα το μνημείο του πατέρα μου για να γίνει η ταφή σου, και ως αντάλλαγμα σου ζήτησα πάρεις τα χαιρετίσματα μου αλλά και να φροντίζεις τους γονείς μου!
Σήμερα λοιπόν θα πας βρεις και τους αγαπημένους σου γονείς και τις αδελφές σου που υπεραγαπούσες! Θα βρεις και μερικούς φίλους μας που έφυγαν πρόωρα κι αυτοί, μέχρι μια μέρα να σμίξουμε όλοι και πάλι, όπως παλιά στη Βρουκούντα, στις Φύσες, στην Ευγώνυμο!
Στη Φωτεινή, στα παιδιά σου, στα αδέλφια σου και στα ανίψια σου τα θερμά μου συλλυπητήρια. Να έχουν την υγειά τους και να τιμούν τη μνήμη σου!
Καλή αντάμωση φίλε Κώστα
3.7.2026
Καρπαθιακά Νέα
