Αντίο, Γιώργη…
Πάντα ο δρόμος σου σε έφερνε στο Πέρα Λαΐ. Εκεί όπου μεγάλωσες, εκεί όπου βρισκόταν η ψυχή σου. Το κτήμα σου ήταν φορτωμετ με τις αναμνήσεις σου, οι κόποι μιας ζωής και η μεγάλη σου αγάπη.
Δεν έλειπες ποτέ κι από τις Μενετές. Στο καφενείο του αγαπημένου σου αδελφού, του Ηλία, είχες πάντα μια θέση, μια κουβέντα, ένα γλυκό χαμόγελο για όλους.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα πρώτα χρόνια στον Πειραιά. Ήσουν πάντα εκεί, δίπλα μας, αθόρυβα, διακριτικά, με μια καλοσύνη που δεν ζητούσε ποτέ ανταπόδοση.
Μικρό παιδί πήρες τον δρόμο της ξενιτιάς, πρώτα για την Αμερική και έπειτα για τον Καναδά. Δούλεψες σκληρά, πρόκοψες ως πράκτορας εισιτηρίων, όμως η καρδιά σου δεν έφυγε ποτέ από την Κάρπαθο. Γύρισες πίσω στον τόπο που τόσο αγαπούσες και βρήκες ξανά τη γαλήνη στο αγαπημένο σου Πέρα Λαΐ.
Ακόμη και τον τελευταίο καιρό, δεν σταμάτησες να προσφέρεις. Σε κάθε εκδήλωση του Συλλόγου Απανταχού Μενετιατών έφερνες μυρτιές από το κτήμα σου, ένα μικρό αλλά τόσο συμβολικό δώρο, γεμάτο άρωμα Καρπάθου και αγάπη για τον τόπο μας.
Σήμερα αφήνεις πίσω τη γυναίκα σου, την αγαπημένη σου Ειρήνη, και τις κόρες σου, την Κική και την Τίνα, που τόσο υπερηφανευόσουν γι’ αυτές. Σε όλους τους εκφράζω τα πιο ειλικρινή μου συλλυπητήρια.
Καλό Παράδεισο Γιώργη Λειβαδιώτη. Εκεί θα σε περιμένουν ο παππούς, η γιαγιά και ο πεθερός σου, άνθρωποι που τόσο αγάπησες.
Εσύ, όμως, θα μείνεις πάντα στις μνήμες μας. Στο Πέρα Λαΐ, στις Μενετές, στις μυρτιές που μοίραζες με χαμόγελο και στις όμορφες ιστορίες μιας ζωής γεμάτης αξιοπρέπεια.
Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
Μανώλης Γεραπετρίτης
14.7.2026
Καρπαθιακα Νέα
