Του Μανώλη Κασσώτη -March 22, 20260
Ιδιαίτερη χαρά του προκαλούσε η καλλιέργεια του κήπου του. He took joy in cultivating his garden.
Σ’ αυτό τον κόσμο, όλοι είμαστε περαστικοί και ο καθένας στο πέρασμα του απ’ αυτή την ζωή αφήνει κάτι πίσω του για να τον θυμούνται αυτοί που θα τον ακολουθήσουν στο αιώνιο ταξίδι. Έτσι χαμογελαστός γεμάτος καλοσύνη θα μένει ο αείμνηστος Βασίλης Νιοτής στην μνήμη των ανθρώπων της παρέας του, που τον γνώρισαν από κοντά, δούλεψαν, μίλησαν, έφαγαν, ήπιαν και διασκέδασαν μαζί του.
Ήταν κι αυτός, από την γενιά του τελευταίου μεταναστευτικού ρεύματος, από την Ελλάδα στην Αμερική, της δεκαετίας 1965-75. Ήρθε γεμάτος όνειρα και ελπίδες αλλά με θάρρος και θέληση, να εργασθεί, να προοδεύσει και να πάει μπροστά. Δούλεψε σκληρά στα εστιατόρια, και δεν άργησε, μαζί με συγγενείς τους, να αποκτήσει το Parsonage Diner, και αργότερα απέκτησε μόνος του το Seaport και άλλα diners.
Άνθρωπος κοινωνικός, ασχολείτο με την παροικίας μας και τον τόπο που γεννήθηκε. Υπήρξε μέλος του Συλλόγου Πηγαδιωτών Καρπάθου ο «Ποσειδών», και συμμετείχε στις εκδηλώσεις του Συλλόγου. Στην χοροεσπερίδα επέβλεπε στην προετοιμασία των φαγητών και πολλές φορές, με τα αδέλφια, πρόσφεραν και μαγείρευαν τα ψάρια. Επίσης με τα αδέλφια του δώριζαν τα ψάρια για το τραπέζι της Βαγγελίστρας στην Κάρπαθο.
Με τα αδέλφια του γεμάτα αγάπη, από αριστερά Δημήτρης, Άννα, Βασίλης, Κούλα, Γιώργος, Μανώλης. With his siblings full of love, from left Dimitris, Anna, Vassilis, Koula, George, Manolis.
Ήταν θιασώτης της πολιτισμικής παράδοσης του νησιού μας. Του άρεσε να πηγαίνει με τα ψαράδικα που ανοίγονταν δεκάδες μίλια μέσα στον Ατλαντικό. Επίσης ασχολείτο με το κυνήγι ελαφιών και με την κηπουρική. Ιδιαίτερη ευχαρίστηση ένοιωθε, δωρίζοντας σε συγγενείς και φίλους του, τα περισσότερα ψάρια που έπιανε, τα ελάφια που έφερνε επιστρέφοντας από το κυνήγι και τα φρούτα και λαχανικά που καλλιεργούσε στον κήπο του.
Μετά την συνταξιοδότηση του περνούσε τα καλοκαίρια στην Κάρπαθο, και μια και είχε καταγωγή από ναυτική οικογένεια ασχολείτο με την θάλασσα. Την ημέρα ψάρευε σκαδρούπια με την καθετή, και τη νύχτα, ανοικτά έξω στο Βρόντη, ψάρευε αργιάδια.
Η καμπάνα της Βαγγελίστρας μετέφερε στην Κάρπαθο την είδηση του περάσματος του απ’ αυτήν τη ζωή.
Τα περισσότερα ψάρια που έπιανε τα δώριζε. He donated most of the fish he caught.
Those who leave Vasilis Niotis
By Manolis Cassotis
In this world, we are all passers-by and each one in his passage from this life leaves something behind to be remembered by those who will follow him on the eternal journey. This is how the late Vasilis Niotis will remain smiling and full of kindness in the memory of all the people who knew, worked, talked, ate, drank and had fun with him.
He was also from the generation of the last immigrant stream, from Greece to America, in the 1965-75 decade. He came full of dreams and hopes but with courage and will, to work, to progress and to go forward. He worked hard in restaurants, and soon, along with relatives, acquired the Parsonage Diner, and later acquired the Seaport and other diners on his own.
A sociable man, he was involved in the Greek American community and the place where he was born. He was a member of the Pigadiotans’ society “Poseidon” of Karpathos and participated in the society’s events. At the society’s annual event, he supervised the preparation of the food and many times, with his brothers, they donated and cooked the fish. Also, with his brothers, they donated the fish for Vagelistras’ celebration in Karpathos.
Ασχολείτο και με το κυνήγι ελαφιών. He was also involved in deer hunting.
He was a devotee of the cultural tradition of our island. He loved to go with the fishing boats dozens of miles out into the Atlantic. He also enjoyed deer hunting and gardening. He took pleasure in donating to his relatives and friends most of the fish he caught, the deer he brought back from hunting, and the fruits and vegetables he grew in his garden.
After his retirement, he spent the summers in Karpathos, and since he came from a maritime family, he was involved with the sea. During the day he fished for “scadrupia” (red bass fish) with “katheti” (fishing line with several hooks), and at night, out in the open sea with “perifani” (light) he fished “argiadia” (squids).
Vangelistra’s bell carried to Karpathos the news of his passing from this life.
Την νύκτα, ανοικτά στο Βρόντη, ψάρευε αγριάδια. At night, far out at Vronti, he fished squids.
Πηγή www.anamniseis.net
