Τον Μάιο του 2020, μέσα σε μια δύσκολη περίοδο για ολόκληρο τον κόσμο, γεννήθηκε στην Κάρπαθο μια ιδέα που έμελλε να αλλάξει την καθημερινότητα των αδέσποτων ζώων του νησιού. Μια μικρή ομάδα ανθρώπων, χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα, χωρίς προσωπικό όφελος, αλλά με περίσσευμα αγάπης και ευθύνης, αποφάσισε να ιδρύσει την Ένωση Φίλων Ζώων Καρπάθου.
Λίγους μήνες αργότερα, αρχές Αυγούστου, πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες εκλογές, η Ένωση απέκτησε διοίκηση και επίσημη υπόσταση. Από εκεί ξεκίνησε μια πορεία που κανείς ίσως δεν μπορούσε να φανταστεί πόσο σημαντική θα γινόταν για την Κάρπαθο.
Από την πρώτη κιόλας ημέρα, δεκάδες εθελοντές αφιέρωσαν με συνείδηση χρόνο, χρήμα και ψυχή. Δικηγόροι, λογιστές, επαγγελματίες, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και νέοι άνθρωποι ένωσαν τις δυνάμεις τους με έναν κοινό στόχο: να μη μείνει κανένα αδέσποτο αβοήθητο.
Έξι χρόνια μετά, η προσφορά τους αποτυπώνεται σε εκατοντάδες διασώσεις. Σκυλιά και γάτες που βρέθηκαν τραυματισμένα, άρρωστα, υποσιτισμένα ή εγκαταλελειμμένα περισυνελέγησαν, φιλοξενήθηκαν, εμβολιάστηκαν, στειρώθηκαν, θεραπεύτηκαν και βρήκαν το δικό τους παντοτινό σπίτι, είτε στην Κάρπαθο, είτε στην υπόλοιπη Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό.
Κάθε ζώο που σώθηκε έκρυβε πίσω του μια μικρή ιστορία. Μια ιστορία αγωνίας, επιμονής και συγκίνησης.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα τέσσερα νεογέννητα κουτάβια που είχαν κλειστεί μέσα σε μια πλαστική σακούλα και πεταχτεί σε κάδο απορριμμάτων; Οι εθελοντές έδωσαν μάχη για να τα κρατήσουν στη ζωή. Και τα κατάφεραν. Όπως τα κατάφεραν και με δεκάδες ακόμη περιστατικά που έμοιαζαν χαμένα πριν καν ξεκινήσει η προσπάθεια.
Οι χαρές ήταν πολλές. Η πρώτη φορά που ένα φοβισμένο σκυλί κουνούσε ξανά την ουρά του. Η στιγμή που μια γάτα άφηνε τον φόβο και πλησίαζε τον άνθρωπο. Οι φωτογραφίες από τα νέα τους σπίτια. Τα μηνύματα οικογενειών που ευχαριστούσαν γιατί απέκτησαν έναν πιστό φίλο.
Υπήρξαν όμως και αμέτρητες σκληρές στιγμές και πίκρες.
Νύχτες χωρίς ύπνο. Έκτακτα περιστατικά. Ζώα που δεν πρόλαβαν να σωθούν. Εγκαταλείψεις που πλήγωναν κάθε άνθρωπο με στοιχειώδη ευαισθησία. Προσπάθειες που πολλές φορές ξεπερνούσαν τις οικονομικές και ανθρώπινες δυνατότητες των εθελοντών.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι άνθρωποι της Ένωσης χρειάστηκε να δώσουν έναν ακόμη αγώνα. Τον αγώνα απέναντι σε ξεπερασμένες αντιλήψεις και στείρες νοοτροπίες που για χρόνια θεωρούσαν τη φιλοζωία κάτι περιττό ή δευτερεύον.
Δυστυχώς, αυτή η σύγκρουση δεν περιορίστηκε στην κοινωνία. Κατά περιόδους εκδηλώθηκε και σε θεσμικό επίπεδο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις έντονες διαφωνίες που αναπτύχθηκαν με τη δημοτική αρχή για τη διαχείριση των αδέσποτων. Οι δημόσιες αντιπαραθέσεις γύρω από τις επιλογές του τότε αρμόδιου εντεταλμένου συμβούλου Νικήτα Μαντικού ανέδειξαν τις διαφορετικές αντιλήψεις για την προστασία των ζώων και προκάλεσαν έντονο προβληματισμό στην τοπική κοινωνία. Οι εθελοντές υποστήριξαν σταθερά ότι η διαχείριση των αδέσποτων πρέπει να βασίζεται στην επιστημονική γνώση, στη νομιμότητα, στις στειρώσεις, στις υιοθεσίες και στη συνεργασία με τις φιλοζωικές οργανώσεις.
Παρά τις δυσκολίες και συχνά τον χλευασμό, δεν εγκατέλειψαν ποτέ.
Συνέχισαν να απαντούν σε κάθε τηλεφώνημα. Να μεταφέρουν τραυματισμένα ζώα στον κτηνίατρο. Να αναζητούν φιλοξενίες. Να οργανώνουν υιοθεσίες. Να ενημερώνουν μικρούς και μεγάλους. Να αποδεικνύουν καθημερινά ότι ο εθελοντισμός δεν είναι λόγια, αλλά πράξεις.
Το μεγαλύτερο επίτευγμα αυτών των έξι χρόνων δεν είναι μόνο τα εκατοντάδες ζώα που σώθηκαν.
Είναι ότι άλλαξε σταδιακά και η ίδια η Κάρπαθος.
Σήμερα περισσότεροι πολίτες ενημερώνουν όταν εντοπίζουν ένα τραυματισμένο ζώο, συμμετέχουν στις στειρώσεις, προσφέρουν τροφές, φιλοξενίες και υιοθεσίες. Η φιλοζωία δεν αποτελεί πλέον υπόθεση λίγων ανθρώπων. Έχει αποκτήσει θέση στην κοινωνία του νησιού.
Ο δρόμος ασφαλώς δεν τελείωσε. Υπάρχουν ακόμη πολλά προβλήματα, πολλές ελλείψεις και πολλές μάχες που πρέπει να δοθούν.
Όμως ένα πράγμα δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί.
Η Ένωση Φίλων Ζώων Καρπάθου απέδειξε ότι μια χούφτα εθελοντές μπορεί να αλλάξει την ιστορία ενός τόπου. Όχι με μεγάλα λόγια, αλλά με χιλιάδες ώρες προσφοράς, αμέτρητες διασώσεις, δάκρυα, αγωνία, χαμόγελα και πάνω απ’ όλα με μια αστείρευτη αγάπη για κάθε αδέσποτη ψυχή που είχε ανάγκη από μια δεύτερη ευκαιρία.
2.8.2026
Καρπαθιακά Νέα
