Κυριακάτικα επανερχόμαστε σε ένα ζήτημα που απασχόλησε έντονα την κοινωνία της Καρπάθου. Και αξίζει να θυμίσουμε ότι ο πρώτος που το ανέδειξε δημόσια ήταν ο Θεοδόσης Μαστρομηνάς. Μιλάμε, φυσικά, για το περίφημο 10ευρο στο Τραπέζι της Παναγίας στις Μενετές.
Η συζήτηση που ακολούθησε δεν έγινε επειδή κάποιος έχει πρόβλημα με τις οικονομικές ανάγκες της εκδήλωσης. Έγινε επειδή αρκετοί άνθρωποι θεώρησαν ότι η επιβολή εισιτηρίου αλλάζει κάτι από τον χαρακτήρα μιας παράδοσης.
Σε αυτή τη συζήτηση ο καθένας δικαιούται να έχει τη δική του άποψη.
Ο συμπατριώτης μας οδοντίατρος Δημήτρης Σπανός, σε πρόσφατη ανάρτηση του, τάχθηκε υπέρ του δεκαεύρου. Δικαίωμα του.
Όμως στην ίδια ανάρτηση όσοι διαφώνησαν εμφανίζονται περίπου ως άνθρωποι που κινούνται από συμπάθειες ή αντιπάθειες” ή ακόμη και από “αντιχριστιανικό μένος”.
Εδώ, όμως, υπάρχει μια μικρούλα “λεπτομέρεια” που δεν γίνεται να προσπεράσουμε.
Ο Μητροπολίτης Καρπάθου και Κάσου κ. Αμβρόσιος, με επίσημη επιστολή προς Ιερείς Μητροπόλεως, ζήτησε να μην υπάρχουν εισιτήρια στα πανηγύρια και έληξε το θέμα!
Είναι άραγε κι εκείνος “αντιχριστιανός”; Κινείται από προσωπικές αντιπάθειες;
Προφανώς όχι.
Άρα, μήπως τελικά είναι λιγουλάκι επικίνδυνο να κολλάμε τόσο εύκολα ταμπέλες σε ανθρώπους που απλώς… διαφωνούν;
Κάποιος μπορεί να έχει επιχειρήματα. Κάποιος άλλος μπορεί να μην έχει κανένα επιχείρημα.
Κάποιος μπορεί να θεωρεί ότι το δεκάευρο είναι σωστό.
Κάποιος άλλος μπορεί απλώς να μη γουστάρει βρε αδερφέ, να πληρώνει είσοδο, για ένα παραδοσιακό πανηγύρι!
Και αυτό δεν τον κάνει ούτε αντιχριστιανό ούτε εχθρό της παράδοσης.
Όσο για τα 25 χρόνια στα κοινά που αναφέρει ο κ. Σπανός, ασφαλώς αποτελούν μια σημαντική προσωπική διαδρομή και αξίζουν σεβασμό. Δεν αποτελούν όμως και πιστοποιητικό ορθότητας.
Η άποψη δεν μετριέται με επετηρίδες, καρέκλες, ούτε με πορτοφόλια.
Ο κ. Σπανός απευθύνεται δημόσια σε όλους, καταθέτει δημόσια την άποψη του και σχολιάζει δημόσια όσους διαφωνούν μαζί του. Την ίδια στιγμή, όμως, δηλώνει ότι δεν επιθυμεί διάλογο μέσα από το Facebook και καλεί όποιον θέλει να συζητήσει μαζί του να τον βρει κατ’ ιδίαν.
Μα όταν απευθύνεσαι δημόσια στον κόσμο, είναι απολύτως φυσικό να δέχεσαι και δημόσια κριτική.
Το να επιλέγει κάποιος να μη συζητήσει δημόσια είναι δικαίωμα του. Το ίδιο δικαίωμα λοιπόν έχουμε κι εμείς να μην τον αναζητήσουμε κατ’ ιδίαν και δεν φοβόμαστε την κριτική.
Απλώς θα πούμε το αυτονόητο: Σε μια κοινωνία που θέλει να λέγεται δημοκρατική, η διαφωνία δεν χρειάζεται ταμπέλα.
Ούτε “αντιχριστιανός”. Ούτε “κινούμενος από προσωπικές αντιπάθειες”. Μπορεί να είναι απλώς ένας άνθρωπος που διαφωνεί. Ή, ακόμη πιο απλά, ένας άνθρωπος που δεν γουστάρει το περίφημο δεκάευρο. Όσο για τη δυσκολία των πανηγυριών έδωσε ήδη επίσημες απαντήσεις και οδηγίες η Μητρόπολη Καρπάθου και Κάσου.
Μανώλης Δημελλάς
23.8.2026
Καρπαθιακά Νέα
