Για πέμπτη φορά ειχα την χαρά- και τη δύναμη- να προσκυνήσω τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο της Βρουκούντας Καρπάθου μετά από την πρώτη συμμετοχή, σαν σήμερα, στο πανηγύρι του 2013 για το ντοκιμαντέρ μου Ο ΑΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ.
Η εντυπωσιακή εκκλησία που τιμάται στην Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, βρίσκεται στο άκρο του ακρωτηρίου της Βρουκούντας, μέσα σε φυσικό σπήλαιο, περίπου 20 μ. πάνω από τη θάλασσα.
Η πρόσβαση από την Αυλώνα γίνεται από ένα αρχαίο λιθόστρωτο μονοπάτι μήκους περίπου 4,2 χλμ., ( μιάμιση ωρα πεζοπορίας) το οποίο κατηφορίζει από την Αυλώνα προς την αρχαία πόλη
θέση. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας Βρυκούς, μιας από τις σημαντικές αρχαίες πόλεις της Καρπάθου, με ακμή κυρίως κατά τον 4ο–3ο αιώνα π.Χ. Στην περιοχή σώζονται λαξευτοί τάφοι, τείχη και οχυρώσεις.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η μεταγενέστερη χριστιανική χρήση του χώρου: έχουν καταγραφεί τρεις παλαιοχριστιανικές βασιλικές του 5ου–6ου αιώνα, ενώ στο σπήλαιο του Αγίου Ιωάννη χρησιμοποιήθηκε αρχαίο οικοδομικό υλικό. Ο κατανυκτικός Εσπερινός τελέστηκε από τον π. Αλέξανδρο, με καλλίφωνους ντόπιους την καταγωγή ιεροψάλτες ( σε άλλη ανάρτησή μου σας μεταφέρω ενα μικρο μερος).
Πλήθος πανηγυριστών παρακολουθήσει και φέτος τη γιορτή, επιλέγοντας, όπως όλοι μας τον λιθόστρωτο δρόμο μιας και το αφρισμένο πέλαγος δεν προσφερόταν για την δια θαλασσης διαδρομή.
Άψογη η πατροπαράδοτη φιλοξενία από τους επιτρόπους της εκκλησίας, τους εθελοντές και τους μαγείρους.
Αξέχαστη η επιστροφή – άνοδος μας μεσανυχτα με την πανσέληνο να μας καθοδηγεί, όπως χιλιάδες χρόνια πριν κάποιους άλλους προσκυνητές, άλλων θρησκειών και άλλης λατρείας…
ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ – ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ- ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΙ- ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ
Συγκρίνοντας παλαιότερα πανηγύρια, δυστυχώς οι ντόπιοι πανηγυριστές δεν ξεπερνούσαν τους μισούς και ενώ άλλοτε οι γυναίκες και τα κορίτσια με τα πολύχρωμα καβάδια και σακκοφούστανα των εντυπωσίαζαν με τη συμμετοχή τους εφέτος είδα, δεν νομίζω να “ξέφυγαν” της παρατηροτικότητας μου και φίλων, δυστυχως μόνο δύο κυρίες με καβάδι.
Μια διελκυστίδα μεταξύ αντικρουόμενων απόψεων βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και αρκετά χρόνια και αφορά στην χάραξη αυτοκινητόδρομου ως το σημείο που ξεκινά η αρχαιολογική περιοχή της Βρουκούντας.
Οι μεν τον ζητούν γιατί έτσι θα ξαναζωντανέψει το πανηγύρι, αφού οι μεγαλύτεροι σε ηλικία δυσκολευονται να πάνε μέχρι εκεί και τα βοηθητικά στολισμένα γαιδουράκια και μουλάρια σταδιακά εκλείπουν.
Η άλλη πλευρά δεν θέλει τον αυτοκίνητό δρόμο ισχυριζόμενη πως θα αλλοιωθεί ο χαρακτήρας της περιοχής.
Ασφαλώς υπάρχει μέση λύση και αυτή προκύπτει, όπως χθες, από την ανάγκη προσκυνήματος και την εκπλήρωση τάματος. Η δια θαλάσσης προσέγγιση ήταν αδύνατη. Οι αδύναμοι να μεταβούν ως εκεί, έμειναν με τον καημό και τη νοσταλγία. Γιατι;
Μπροστά στα μάτια μου, νεότατη προσκυνήτρια γλίστρησε στα γεμάτα υγρασία σκαλοπάτια της σπηλιάς, έπεσε, χωρίς να τραυματιστεί σοβαρά, ευτυχώς η κοπέλα.
Μόλις συνήλθε απο το σοκ με τη βοήθεια φίλων της, εφυγε αμέσως για να αναζητήσει περισσοτερη φριντιδα σε Ολυμπο η Πηγαδια. Τι θα γινόταν στην αντιθετη περιπτωση;
Και το τραγελαφικό προέρχεται από την μαρτυρία του πρώην κοινοτάρχη Ολύμπου Καρπάθου φιλου Nikos Kanakis . Όταν ζητήθηκε η χάραξη του δρόμου για τα αυτοκίνητα ή πολιτεία αντέταξε ένα αποφασιστικό “όχι “.
Λίγο μετά η αρχαιολογική υπηρεσία είχε εξασφαλίσει ένα κονδύλι για την συντήρηση και ανάδεξη αυτού του συγκεκριμένου αρχαιολογικού χώρου.
Όμως, επειδή δεν υπάρχει πρόσβαση με αυτοκίνητο, τα χρήματα, είπαν, θα πάνε, και πήγαν βέβαια, αλλού…
Και εδώ κάνουμε το Σταυρό μας ώστε ο αγιος Ιωάννης ο Προδρομος να …φωτίσει τα γραφειοκρατικά μυαλά που μας κυβερνούν και να λάβουν τις ενδεδειγμένες αποφάσεις πριν το όμορφο αυτό πανηγύρι μείνει μια ανάμνηση…
Και του χρόνου!
