“ Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες “
Παρακολουθώ με ιδιαίτερη ανησυχία , για ακόμη μία φορά, την αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει γύρω από το ζήτημα του νερού. Με λυπεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο δημόσιος διάλογος δεν διεξάγεται με ουσία και καθαρότητα, αλλά με χαρακτηριστικά οπαδισμού , στρεβλώσεις και μετατόπιση ευθυνών.
Όταν κάποιος ρωτά τι συμβαίνει με το νερό — ιδιαίτερα στα Πηγάδια, όπου το πρόβλημα έχει επανέλθει με οξύτητα — η μία πλευρά απαντά πως «αν σταματήσουν οι καταγγελίες, τότε θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε». Η άλλη πλευρά υποστηρίζει ότι οι καταγγελίες του παρελθόντος αφορούσαν αποκλειστικά ζητήματα νομιμότητας και ουδέποτε είχαν σκοπό να αφήσουν την πόλη χωρίς νερό.
Κι από κάτω οι φανατικοί οπαδοί που υποστηρίζουν την μία ή την άλλη πλευρά .
Η αλήθεια όμως είναι πως οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται ούτε για αλληλοκατηγορίες ούτε για δικαιολογίες. Τους ενδιαφέρει να έχουν νερό στα σπίτια τους και οι επαγγελματίες να μπορούν να λειτουργούν εύρυθμα τις επιχειρήσεις τους. Και αυτή είναι ευθύνη αποκλειστικά της διοίκησης: να διασφαλίζει τα αυτονόητα.
Έχω βιώσει, ως αυτοδιοικητικός, συνθήκες που ελάχιστοι στην Ελλάδα έχουν αντιμετωπίσει. Διοίκηση χωρίς πλειοψηφία στο μισό της θητείας, χωρίς Οικονομική Επιτροπή και με Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου που όχι μόνο ασκούσε αντιπολίτευση, αλλά λειτουργούσε συχνά με ακραίο τρόπο απέναντι στη δημοτική αρχή.
Αυτό που κατάλαβα πολύ νωρίς είναι ότι οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για τις δυσκολίες και τις συνθήκες. Τους ενδιαφέρει μόνο το αποτέλεσμα. Για τον λόγο αυτό, ουδέποτε χρησιμοποίησα τις αντικειμενικές δυσκολίες ως δικαιολογία. Ο πολίτης κρίνει από το αποτέλεσμα — και δικαίως.
Η σημερινή δημοτική αρχή διαθέτει ευρεία πλειοψηφία, ενώ η αντιπολίτευση απέχει ακόμη και από τις συνεδριάσεις. Αυτό σημαίνει ότι έχει κάθε δυνατότητα να αποφασίζει και να υλοποιεί όσα θεωρεί απαραίτητα. Η μοναδική προϋπόθεση είναι η τήρηση της νομιμότητας. Όταν οι διαδικασίες είναι σωστές, κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει ένα έργο.
Και αν σε μια νέα διοίκηση μπορούν να δικαιολογηθούν ορισμένα λάθη ή καθυστερήσεις, στο τρίτο έτος της θητείας δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια δικαιολογιών. Άλλωστε, αρκετοί από τους σημερινούς αιρετούς ήταν εκείνοι που στη δική μας θητεία ασκούσαν αυστηρή κριτική ακόμη και για γραφειοκρατικές παραλείψεις, θεωρώντας μας αποκλειστικά υπεύθυνους για κάθε καθυστέρηση.
Είτε καλοπροαίρετη είτε όχι, εκείνη η κριτική δεν μας άφηνε το περιθώριο να επικαλούμαστε ως άλλοθι ούτε καν ανώνυμες καταγγελίες που δυσχέραιναν το έργο μας.
Επανέρχομαι, λοιπόν, στην ουσία του ζητήματος.
Τα πράγματα είναι απλά. Αν από τον περασμένο Οκτώβριο είχε ξεκινήσει η διαδικασία μίσθωσης μονάδας αφαλάτωσης για διάστημα 4-5 μηνών για τα Πηγάδια, σήμερα δεν θα υπήρχε πρόβλημα υδροδότησης.
Το κόστος μιας τέτοιας μίσθωσης δεν ξεπερνά τις 400.000 ευρώ και θα μπορούσε να καλυφθεί από ίδιους πόρους του Δήμου.
Το πραγματικό ερωτήμα που θα έπρεπε να κυριαρχεί στον δημόσιο διάλογο είναι ένα :
Γιατί δεν ξεκίνησε αυτή η διαδικασία από τον περασμένο Οκτώβριο;
Και χρήματα υπήρχαν και η τεχνογνωσία για να γίνει ένας τέτοιος διαγωνισμός αφού την περίοδο εκείνη ξεκίνησε διαγωνισμός για ασφαλτοστρώσεις ύψους 600.000 ευρώ σε διάφορα σημεία του νησιού.
Χρήσιμες μεν οι ασφαλτοστρώσεις αλλά αν δεν έχεις να πλυθείς η ποιότητα του οδοστρώματος έρχεται σε δεύτερη μοίρα .
Συζητώντας με ορισμένους από τους αρμοδίους, η απάντηση που μου δόθηκε ήταν ότι ανέμεναν τη χρηματοδότηση για τις μόνιμες μονάδες αφαλάτωσης.
Η εξασφάλιση αυτής της χρηματοδότησης είναι ασφαλώς θετική εξέλιξη και αξίζουν συγχαρητήρια σε όσους συνέβαλαν ώστε να επιτευχθεί. Ακόμη κι αν επρόκειτο, επί της ουσίας, για μια σημαντική άνωθεν παρέμβαση υπέρ του νησιού μας.
Ωστόσο, αδυνατώ να πιστέψω ότι οι διοικούντες αγνοούν πως από τη στιγμή της χρηματοδότησης ενός τέτοιου έργου μέχρι την ολοκλήρωση των διαγωνισμών, των αδειοδοτήσεων και τελικά της υλοποίησής του, απαιτείται τουλάχιστον ένας χρόνος στην καλύτερη περίπτωση — συχνά χρειάζονται δύο ή ακόμη και τρία χρόνια .
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο σχετικός διαγωνισμός δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Συνεπώς, αν δεν συμβούν… θαύματα, ούτε την επόμενη χρονιά τέτοια εποχή θα έχουν τεθεί σε λειτουργία οι μόνιμες μονάδες.
Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για ολιγωρία ή για λανθασμένη εκτίμηση του χρονοδιαγράμματος. Ούτε αν πρόκειται για το αποτέλεσμα κόπωσης από την τοξικότητα της δημόσιου βίου . Αυτό που γνωρίζω με βεβαιότητα είναι ότι αυτή είναι η αιτία που, ενώ η τουριστική περίοδος έχει ήδη ξεκινήσει, το νερό στα Πηγάδια τρέχει με το σταγονόμετρο με σοβαρούς κινδύνους για την τουριστική περίοδο .
Ήρθε η ώρα όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Γιατί όταν ένας τόπος αδυνατεί να εργαστεί και να συνεργαστεί ώστε να εξασφαλίσει το πιο βασικό αγαθό, το νερό, τότε το έργο «Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες» παύει να αποτελεί κωμωδία και μετατρέπεται σε θλιβερή πραγματικότητα οδυνηρή για όσους προσπαθούν να εξασφαλίσουν τα προς το ζην .
18.5.2026
Καρπαθιακα Νέα
