Του επιστημονικού συνεργάτη του ΙΛΠΚ του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μάκη Εμμ. Ρήγα- Ρηγοπούλη.
Προσπαθήσαμε σε προηγούμενα δοκίμιά μας να αποδείξουμε, με αρκετά πειστικά παραδείγματα, πιστεύουμε, παντού και πάντοτε.. όπου υπάρχουν συγκεντρωτικές Κεντρικές Κυβερνήσεις (Κ.Κ.), είναι επόμενο να κουβαλούν μόνες τους, από πολύ μακριά και από πολύ ψηλά, το δυσβάσταχτο βάρος ενός ολόκληρου κράτους.
Εφόσον, τις λοιπές κατώτερες ¨Αυτό¨-διοικήσεις, διαχρονικά, οι Ανώτατες Αρχές που νομοθετούν, ναι μεν τις έχουν φορτώσει με πλήθος αρμοδιοτήτων, όμως, εξαρτώμενες, γυμνές-ΑΜΕΑ, από στελέχωση, πόρους, κ.τ.λ., έτσι, να μην μπορούν ποτέ να ορθοποδήσουν από μόνες τους. Θα αναφέρουμε εν τάχει, μερικές, από το πλήθος των χωρών με ισχυρές αποκεντρωμένες, αυτόνομους, κ.τ.λ., αυτοδιοικήσεις, όπου οι λαοί τους πρωτεύουν σε πρόοδο και ευημερία: –Το όνομα και πράμα, τα λέει όλα από μόνο του, ¨Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής¨.. –Το ίδιο και για τα ¨Γερμανικά Κρατίδια¨.. –Γιατί αυτές οι χώρες να μου θυμίζουν, ότι αντέγραψαν την πρόγονό μας Αρχαία Ελλάδα με τις επί τόπου Πόλεις-Κράτη κατόρθωσαν να πρωτοπορήσουν και να οδηγούν από τότε την οικουμένη σε πρότυπες, αποκεντρωμένες, δημοκρατικές κοινωνίες, με πολύ υψηλές αποδόσεις σε όλα τα πανανθρώπινα φιλοσοφικά, επιστημονικά, πολιτιστικά, κ.τ.λ. πεδία.
–Η πολύπαθη απόγονος Νέα Ελλάς, κόρη της ένδοξης Αρχαίας, αντί να αδράξει την ευκαιρία, ως έχουσα τα ίδια D.N.A. πνευματικής και πολιτισμικής πρωτοπορίας, κ.τ.λ., ίδια γλώσσα, ίδια πανάρχαια ήθη και έθιμα, το ίδιο σπινθηροβόλο πνεύμα, κ.τ.λ., στο διάβα των αιώνων, χάνει τον καθαρόαιμο χαρακτήρα της και υιοθετεί άκριτα την αστικοποίηση, την ανοργανωσιά, τις ξενομανίες(ξένα πρότυπα γενικά, αντίθετα προς την χωροταξική- πληθυμιακή-λαογραφική- πολυμορφική, κ.τ.λ. διασπορά), τα ρουσφέτια, τα εγωϊστικά διχαστικά, τους ακραίους τοπικισμούς, κ.τ.λ. από τους ουκ ολίγους εισβολείς κατακτητές της και συνεχίζει ακάθεκτη.
–Ακόμη οι πρώην κουμμουνιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, με τα γνωστά υπερ-συγκεντρωτικά τους καθεστώτα, έπεσαν σαν φτερά στον άνεμο, χωρίς σταθερές δημοκρατικές, περιφερειακές, οικονομικές, κ.τ.λ., βάσεις.
–Όμως, και οι λοιπές χώρες της Ε.Ε., από ιδρύσεώς τους, με αποκεντρωμένους τους κρατικούς τους μηχανισμούς, μεγαλουργούν, κ.τ.λ.
–Όλες οι μεγάλες Αυτοκρατορίες Ρωμαϊκή, Ισπανική, Γαλλική, Βρετανική, Οθωμανική, κ.τ.λ., εγκαταστάθηκαν για εκατοντάδες χρόνια στις χώρες κατάκτησής τους.. διότι, δεν θα μπορούσαν ποτέ στα απέραντα εδάφη και τις αμέτρητες μικρότερες κοινωνίες των κατακτημένων χωρών τους να υπάρξουν εκπρόσωποι της Αυτοκρατορικής Διοικούσας Τάξης, αφήνοντάς τες σχεδόν αυτόνομες..
—Αντίθετα, η σύγχρονη Ελλάδα με αλλεπάλληλες κυβερνήσεις και με τρεις αναθεωρημένους θεσμούς αποκέντρωσε μεν, σύμπασες τις δευτερεύουσες αρμοδιότητες, μέχρι την εκπαίδευση και τα σχολεία, αλλά περιέκοψε δε, στρατιές κρίσιμων υπαλληλικών θέσεων χωρίς, τουλάχιστον, να εκσυγχρονιστούν- ψηφιοποιηθούν και χωρίς τους ανάλογους-ελάχιστους πόρους, κ.τ.λ.
Όσο, για την σωρεία των μεγαλύτερων έργων τους, μέχρι να ξεμπερδέψουν οι αποφάσεις της Δημοτικής-Οικονομικής Επιτροπής και του Δημοτικού Συμβουλίου, οι εκπονήσεις μελετών, οι εγκρίσεις από τα κεντρικά, οι δημοπρατήσεις, οι αποφάσεις για τον ανάδοχο των διαγωνισμών, οι εκταμιεύσεις και μετά μάλλον οι ενστάσεις, ίσως και δικαστήρια μεταξύ των διαγωνιζομένων ή ακόμη τα μισο-παράδοτα που χρήζουν περισσότερα κεφάλαια, οπότε ξανά από την αρχή, κ.τ.λ..
Τελικά, λόγω όλων αυτών των αντιαναπτυξιακών, πολύχρονων καθυστερήσεων- περιπετειών και των τεθέντων χρονικών ορίων από την Ε.Ε. χάνονται και μεταφέρονται ασυγχώρητα σε άλλες χώρες, κρίσιμοι πόροι της Ε.Ε. Άντε, μετά για να μιλήσουμε μόνον για τις προηγούμενες Δημοτικές Αρχές, αλλά που ισχύει για όλες, θα μπορούσαν, άραγε, με τόσες γραφειοκρατικές διαδικασίες να προλάβουν ο κάθε δήμαρχος, π.χ., ο Ι. Θ. Νισύριος και οι κάθε σοβαρά συμβαλλόμενοι αντιδήμαρχοι, π.χ., ο Εμμ. Ι. Παραγιός, κ.ά.. ασφαλώς, με την καταλυτική συμπαράσταση του πρώην Υπουργού Επικρατείας κ. Γ. Γεραπετρίτη, από τις Μενετές, να δούνε κάτι τελειωμένο(!!), σε μία ολόκληρη τετραετία;
Άραγε, μέχρι πότε θα συνεχίσει αυτός ο αορίστου χρόνου βραχνάς-αλαλούμ, των οποιωνδήποτε μεγαλύτερων τοπικών έργων μέχρι και να τελειώσουν;
Συμπερασματικά και από τα προηγούμενα η σχεδόν διαχείριση των πάντων από τις Κεντρικές Κυβερνήσεις (Κ.Κ.), διαχρονικά, και με φτωχό συγγενή ολόκληρη την Περιφέρεια Ν. Αιγαίου και πολύ περισσότερο την βαρέως ασθενούσα και με συνταγή και σφραγίδα της Ε.Ε., την ΠολυΝησιωτικότητα της. Με δύο απαντήσεις να διαφαίνονται να απομένουν.. Πρώτον προέχει η Άμεση Αποκέντρωση της πολυδαίδαλης Αστικής Κορυφής και σε Υπουργεία, Ανώτερα Εκπαιδευτήρια, Υγειονομικές Μονάδες, κ.τ.λ. και με όλα τα απαραίτητα σύγχρονα μέσα, κ.τ.λ.. και με τον επαναπροσδιορισμό του πιο αδύναμου κρίκου του υπάρχοντος στάτους κβο με την επανασύσταση του Υπουργείου Αιγαίου και Νησιωτικής πολιτικής.
Η ισχυροποίηση, ως ενιαίου συνόλου του Υπουργείου Αιγαίου θεωρείται, πλέον, εκτός των τόσων άλλων, και εθνική αναγκαιότητα. Από την μία, το, από αρχαιοτάτων χρόνων, λίκνο του Ελληνικού Πολιτισμού το υπερπολύτιμο Αιγαίο, με τα αρκετά νησιά-τουριστικές ναυαρχίδες, που αποφέρουν το μέγιστο εισόδημα από τον πρώτο συναλλαγματοφόρο φορέα της χώρας, τον Τουρισμό.
Από την άλλη, όμως, χρειάζονται και τις, ευρωπαϊκών προδιαγραφών, υποδομές, που παρά τα πλουσιότατα έσοδα τους, τους λείπουν, παρακρατώνται.. πόσο μάλλον τα υπόλοιπα 100ντάδες διάσπαρτα μικρομεσαία νησιά-δήμοι, που φυτοζοούν και κάθε νησί και γρίφος με τα πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.. που γι΄ αυτό, και τα μεν και τα δε, χρήζουν πανίσχυρο Φορέα σε όλα, που θα είναι πιο άμεσος υλοποίησης-γνώστης και των τοπικών προβλημάτων.
Στην νέα πορεία της Διάσπαρτης Πολυνησίας μόνο ένα ολοκληρωμένο Υπουργείο Αιγαίου θα μπορούσε να παίξει τον νέο καταλυτικό ρόλο Πολυδύναμης Ανάπτυξης και Στήριξης των Νησιών.. παρά τις εξαιρετικές επιδόσεις και τα τιμητικά οφίτσια σε Ελλάδα και Ευρώπη του Περιφερειάρχη, κ. Γ. Χατζημάρκου. Κύριος οίδε, λοιπόν, η ευφυής ιδέα του Πρωθυπουργού για το ¨επιτελικό¨ αστικό κράτος της Αθήνας, πότε θα ενεργοποιηθεί ανάλογα και στην υπόλοιπο ημίσεια επαρχιακή χώρα σε περιφέρειες και δήμους.
Το δεύτερο, που απομένει οι Τοπικές Αρχές (Δήμος, Επαρχείο) να προσεγγίσουν την κυρίαρχη δύναμη των τοπικών κοινωνιών, αλλά πιστεύουμε και της χώρας, που είναι οι άνθρωποί τους μέσω, πλέον, των οργανωμένων, δυναμικών τοπικών τους κοινοτικών και συλλογικών τους οργάνων κ.τ.λ.. είναι αυτοί, που από την μία μπορούν να κινητοποιούν τα μέσα και τις τοπικές δυνάμεις προς κάθε κατεύθυνση προς τα πάνω και τα κάτω, προς όφελος όλων. Από την άλλη, όπως αναφέρομαι πολλάκις στο παρελθόν, εμείς δημοσιοποιούμε κάποιες ιδέες, που αντλούμε από τις ανάγκες του περίγυρου και του νησιού μας και ότι οι τοπικές κοινωνίες έχουν πλέον την ανάγκη να τους αγκαλιάσει το απρόσωπο κράτος.. τελευταία ο Δήμος έχει κάνει τολμηρά βήματα και προσπαθεί να κάνει τα αδύνατα δυνατά..
Το ανεξήγητο για όλα αυτά και για τις προηγούμενες Δημοτικές Αρχές, πάντα με τις καλές εξαιρέσεις, είναι ότι δεν απέδιδαν, μέχρι τώρα, την δέουσα σημασία και προσοχή στα τοπικά συλλογικά τους όργανα, θεωρώντας ότι θα τους ¨κλέψουν¨ εξουσίες, προβολές, πόρους, κ.τ.λ., κ.τ.λ.
ΛΑΘΟΣ.. αλλά, εξίσου, λάθος που και τα ίδια τα επιχειρηματικά, επαγγελματικά, συνδικαλιστικά σωματεία, οι τοπικοί σύλλογοι, οι επιτροπές, κ.τ.λ., δεν επεδίωξαν δυναμικά τις απαιτούμενες συνεργασίες πρώτα μεταξύ τους. Π.χ. πολλά εύσημα στις κοινότητες, στις επιτροπές, στους συλλόγους στην Αρκάσα, στα Σπόα, στην Βωλάδα, στο Απέρι, κ.τ.λ., που πετυχαίνουν με τις καρποφόρες συνεργασίες τους τοπικά σε εκδηλώσεις, πανηγύρια, κ.τ.λ., ότι καλύτερο για τα χωριά τους.. και μετά μαζί με τις δύο Δημόσιες Τοπικές Αρχές, αφού οι επιδιώξεις των μεν και των δε, συμπίπτουν, είναι ταυτόσημες.. και όλοι ενωμένοι οι τοπικοί ιδιωτικοί και οι δημόσιοι φορείς ομού να αιτούνται προς όλα τα ανώτερα δημόσια φόρα, οπότε τα αποτελέσματα δεν μπορεί πάρα να είναι πάντα καλύτερα-θεαματικά από τα απλά μεμονωμένα. Και τίθεται το ερώτημα του αιώνα, πως τελικά όλοι οι τοπικοί φορείς θα μονοιάσουν, θα συντονιστούν ενιαία που είναι το άπαν ζητούμενο;
Εμείς, παρά τις ελάχιστες ακραίες τοπικιστικές, διχαστικές και εγωϊστικές αντιδράσεις, πάντα προσπαθούμε να υπάρξουν τρόποι αλληλοκατανόησης, σύμπνοιας: Από την εποχή που σχεδόν τα πάντα έχουν μεταφερθεί από τις Κεντρικές Κυβερνήσεις και από τις κοινότητες στους Δήμους, δεν μένει άλλο παρά στις Δημοτικές Αρχές, σχεδόν μόνες τους πλέον, και εν μέρει και με τις νέες Περιφερειακές Ενότητες (Επαρχεία), παρά να αναλάβουν τις απαιτούμενες ΕΠΙΤΕΛΙΚΕΣ πρωτοβουλίες συνολικής προσέγγισης των τοπικών κοινωνιών μέσω συνολικά των εκλεγμένων συλλογικών τους οργάνων.
Γι΄ αυτό υπάρχει, προς το παρόν, η απλή πρόνοια μόνον της ύπαρξης των Κοινοτικών Αρχών αλλά θα μπορούσαν και αυτές να αξιοποιηθούν στον μέγιστο βαθμό, π.χ. με την άμεση επίβλεψη, κ.τ.λ., δηλαδή την πλήρη αναβάθμισή τους σε αρκετούς κρίσιμους τοπικούς τομείς.
Προς το παρόν, οι κοινότητες με τα πάντα αποψιλωμένες, με τα ετήσια και καθημερινά προγράμματα, αιτήματα, προτάσεις τους, απ΄ ότι γνωρίζουμε άμεσα από τους ενδιαφερόμενους, εύρισκαν τοίχο στις προηγούμενες Δημοτικές Αρχές, περνάνε χρόνια με ελάχιστη ανταπόκριση. Γι΄ αυτό, παρότι εθελοντές και παρότι άμεσοι γνώστες των τοπικών τεκταινόμενων, που είναι αδύνατον εκ του μακρόθεν να γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια οι δημοτικοί, ήταν η κύρια αιτία αποχώρησής τους.
Φάνηκε και στις προηγούμενες εκλογές που σχεδόν όλοι οι κοινοτικοί παραιτήθηκαν, βλέποντας ότι οι καθημερινοί κόποι και θυσίες τους δεν εύρισκαν ούτε ανταπόκριση, ούτε αναγνώριση, δηλαδή θεωρούσαν πήγαιναν χαμένοι.. με άδεια χέρια και άδεια περιεχόμενα και αντικείμενα να φαίνονται μάλλον χειρότεροι κι από τους τοπικούς συλλόγους.. την εποχή, που στους ήδη απογυμνωμένους Δήμους συνταξιοδοτούνται υπάλληλοι σχεδόν σε όλους τους τομείς, έτσι χρειάζονται την όποια συμπαράσταση, καλοδεχούμενη, απ΄ όπου κι αν προέρχεται. Βέβαια, υπάρχουν και οι ιδιωτικές εταιρείες μελετών, κ.τ.λ., που αξιοποιήθηκαν στο έπακρο από προηγούμενες Δημ. Αρχές.
Έτσι, κρίνεται άκρως απαραίτητο να εμβαθύνουν και οι άτυπες πρωτοβουλίες κάθε θερμής συνεργασίας Δήμου ακόμη και του Επαρχείου.. με την άμεση σύσταση, μαζί με τις υπερπολίτιμες εμπειρίες όλων των πρώην Δημάρχων Καρπάθου, όλες τις Αρχές των κοινοτήτων και των συλλόγων του νησιού σε έναν Ενιαίο, Οργανισμό Όλων των Τοπικών Οργάνων Καρπάθου.. αφού πρώτα ενωθούν όλοι οι τοπικοί σε κάθε χωριό.. και με προκαθορισμένη ετήσια επιχορήγηση ανάλογα του μεγέθους τους από κάθε Αρχή, για τις πρώτες ανάγκες τους και για τις κάθε λο(γ)ής εκδηλώσεις, που μόνον αυτοί γνωρίζουν καλύτερα. Π.χ., μπορεί να τρέχουν πανάξια και με πρωτοφανή ζήλο μεν ο Αντιδήμαρχος Ύδρευσης-Αποχέτευσης Θ. Μανωλάκης, ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας κ. Στ. Γαρουφαλάκης, κ.ά.. αλλά πως να προλαβαίνουν δε, από την μία άκρη του δύσβατου νησιού μέχρι την άλλη και των πολύ απόμακρων χωριών του, (μα ακόμη και για τα μικρά, διαρροές, κ.τ.λ., που συμβαίνουν συχνά-πυκνά;) πρέπει να βρίσκονται παντού;
Ενώ, αποκεντρώνοντας, προγραμματίζοντας, επιτελικά, κ.τ.λ. έτσι, επιστατώντας μόνον στα μεγάλα, πιστεύουμε οι δημοτικές εργασίες θα απέδιδαν καλύτερα.. και ή επί τόπου ή μαζί με όμορες κοινότητες με μικρά δημοτικά συνεργεία ομού, ή σε ιδιώτες τεχνικούς, όπου οι κοινότητες επιβλέποντας σε απόμακρες περιοχές για να μπορούν οι ελάχιστοι εναπομείναντες δημοτικοί υπαλλήλοι-τεχνικοί να προλαβαίνουν την σωρεία των εργασιών στα υπόλοιπα πλησιέστερα χωριά.
Η δε, Μ. Γεραπετρίτη- Βούρτση, μετά την κατάργηση του πάλαι ποτέ ΚΟΠΑΠ και την ανάληψη τα πλείστα όσα Εντεταλμένα Καθήκοντά της που έχει αναλάβει, αντί να ηγείται και να πραγματοποιεί μόνη της τις παντός είδους δημοτικές εκδηλώσεις, να μπορούν και οι τοπικοί σύλλογοι να της συμπαρίστανται, να συντονίζει μαζί με τα προεδρία τους γενικά, όπως π.χ., να μην συμπίπτουν ποτέ και οι υπόλοιπες εκδηλώσεις του νησιού, κ.τ.λ., κ.τ.λ.
Εδώ, πρέπει να επαινέσουμε τις υπέροχες, εθελοντικές, άοκνες προσπάθειες όλων των συλλόγων, που με ελάχιστα μέσα πραγματοποιούν όχι μόνον εξαιρετικές εκδηλώσεις, που ζωντανεύουν τα χωριά τους αλλά όποτε μπορούν αναλαβαίνουν και την βελτιστοποίηση, τον εξωραϊσμό, την καθαριότητα, τις εργασίες σε γήπεδα τους, κ.τ.λ., κ.τ.λ., με μηδαμινά μέσα.
Έτσι, μπροστά στα δεκάδες εκατ. ευρώ προϋπολογισμούς η ευρεία, πρωτοφανής, ανακούφιση των τοπικών κοινωνιών, ότι πέραν των στερεότυπων να επιδείξουν στην πράξη ότι οι Αυτοδιοικητικές Αρχές βρίσκονται κοντά τους, ότι υπάρχει νιάξιμο, που περνάει άμεσα από το χέρι τους.. καθόσον ο κόσμος γνωρίζει ότι για τα έργα, έτσι κι αλλιώς, απαιτούνται χρόνια και ζαμάνια.. και οι κοινότητες-χωριά, σαν σαρξ εκ της σαρκός των Δήμων, δεν μπορούν παρά να αλλάξουν ρότα και οι δύο.. οι πρώτες πάντα με αδειανά χέρια, παρά μόνον με την στενότερη συνεργασία από τις Δημοτικές με τις Κοινοτικές Αρχές, για το μέγιστο κοινό και το γενικό όφελος όλων των πολιτών τους.
Εννοώντας, και με πρακτική συμβολή σε κάθε έργο-εκδήλωση συλλόγου, που προσπαθεί να συμβάλλει με νύχια και με δόντια στην αναζωογόνηση κάθε τοπικής δραστηριότητας.
Η ομόθυμη συμπαράσταση μελών των Δημοτικών Αρχών σε όλες τις εκδηλώσεις θα μπορούσαν να εμψυχώνουν και να δίνουν το σήμα στις απανταχού τοπικές δυνάμεις ότι δεν είναι μόνες τους..
Βέβαια, παρατηρείται απογοήτευση σε αρκετά χωριά με τις μαζικές μαζώξεις-εκδηλώσεις και γίνεται λόγος από τους πολίτες για μονόπλευρες επίσημες παρακολουθήσεις μόνον, όπου πηγαίνουν κάποιοι επίσημοι.
Να, γιατί βάζουμε στον δημόσιο διάλογο, ότι είναι και αυτή άλλη μία προτεραιότητα των δύο Τοπικών Αρχών για τον χειμαζόμενο σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις στους πληθυσμούς των νησιωτών αλλά και των επισκεπτών τους.
Γι΄ αυτό οι κάθε είδους σύλλογοι, όπως και οι παγκαρπαθιακοί, π.χ., το Λύκειο Ελληνίδων Καρπάθου, η Θεατρική Ομάδα Καρπάθου, κ.τ.λ. αξίζουν της πανταχόθεν δημόσιας εύνοιας και συμπαράστασης, χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις.. Ώστε, επί του παρόντος, αναφερθήκαμε σε μερικές ψυχικές-πνευματικές-δομικές ανάγκες των ¨νηστικών¨ από πολλές απόψεις νησιωτικών μας κοινωνιών, που θεωρούνται πολύ πέρα από το οπτικό πεδίο και των τοπικών μας δημόσιων ιθυνόντων.
Καθόσον, θα μας πούνε, μα εδώ, π.χ., δεν έχουμε νερό να πιούμε και θα ασχοληθούμε με όλα τούτα τα ¨παράταιρα¨;
Εμείς απαντάμε, μα ακριβώς, αφού μας λείπουν τόσο τα ¨ακριβά-δαπανηρά¨, με ευθύνη κυρίως της Κεντρικής, γιατί οι λοιπές Αρχές δεν μπορούν να καταπιάνονται στα σοβαρά, τουλάχιστον, στα ¨τιποτένια¨ που αγγίζουν, όμως, απευθείας τις καρδιές των πολιτών;
Η επικοινωνία, η συμμετοχή και η ενεργοποίηση προς και από, ανεβάζει γενικά.. το να δίνεις ζωή, ελπίδα, βεβαιότητα, το να χαρίζεις χαρούμενες νότες και ενδιαφέροντος διαφοροτρόπως, σε ένα σκυθρωπό τόπο που περιμένει και περιμένει, θεωρούμε αλλάζουν άρδην οι συνθήκες διαβίωσης στα χωριά και η διάθεση, ανταπόδοση προς τις Δημοτικές, Επαρχιακές Αρχές θα μπορούσε να είναι διαρκής και ανταποδοτική.. γι΄ αυτό πιστεύουμε αξίζει της κάθε δημοσιο-κοινωνικο-άρεστης προσπάθειας.. που έτσι κι αλλιώς στερούνται και πάρα πολλών άλλων βασικών, οπότε αναπληρώνοντας τα άμεσα, τα εύκολα και τα πολύ ευχάριστα πιστεύουμε αναγνωρίζονται ευρέως.
Και ει δυνατόν να προτιμώνται οι κάθε είδους συμπατριώτες μας των τεχνών, εθίμων, γλεντιστάδες, ενισχύοντας παράλληλα την διατήρηση και την προώθηση των εθίμων, των παραδόσεων, της λαογραφίας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς συνολικά.
Στα επόμενα, θα πρέπει να μας απασχολήσουν, και ελπίζουμε κάθε αρμόδιο, κι άλλες δημόσιες πολυσχιδείς παρεμβάσεις για το καλό όλων, Αρχών και πολιτών.. μόνον με την, πιο συχνά-πυκνά, ολιστική προσέγγιση των τοπικών κοινωνιών από τις Τοπικές Αρχές τους μέσω και των Τοπικών τους Εκλεγμένων Οργάνων.
Έτσι, θεωρούμε από την μία, με την αποκέντρωση του Αστικού Κεντρικού Κράτους(π.χ., Υπουργείο Αγαίου) και από την άλλη με την μερική, αποκέντρωση των Αυτοδιοικήσεων (Δήμων, αγκάλιασμα-ενεργοποίηση των τοπικών κοινωνιών) θα ολοκληρωθεί μία προσηνής θεσμική παρέμβαση των τελευταίων δεκαετιών με την προοπτική ανάπτυξης (δημογραφίας, παραδόσεων, κ.τ.λ., που είναι από τους κυρίαρχους παράγοντες και του Τουρισμού), της επαρχιακής- νησιωτικής- παραμεθορίου χώρας.
Μάκης Ρήγας-Ρηγοπούλης. 7/3/2025.
Καρπαθιακα Νέα
