Το μεγάλο Τραπέζι της Παναγίας, στις Μενετές Καρπάθου, έγινε χθες, μέσα στο γνώριμο κλίμα της μεγάλης γιορτής, με πολύ κόσμο να συμμετέχει σε αυτό το ξεχωριστό παραδοσιακό αντάμωμα. Φέτος, όμως, υπήρξε μια αλλαγή που δεν πέρασε απαρατήρητη: η Εκκλησιαστική Επιτροπή ανακοίνωσε από τη σελίδα της στο Facebook συμμετοχή 10 ευρώ στην είσοδο, ενώ τα παιδιά κάτω των έξι ετών συμμετείχαν δωρεάν.
Η αλλαγή αυτή έχει ενδιαφέρον, καθώς μέχρι σήμερα η οικονομική προσφορά στο Τραπέζι γινόταν με διαφορετικό τρόπο. Το πανέρι βρισκόταν στην έξοδο και ο καθένας, αφού ολοκλήρωνε το φαγητό του, μπορούσε να αφήσει την προσφορά του. Δεν υπήρχε ένα προκαθορισμένο ποσό. Ο καθένας έδινε ό,τι μπορούσε και ό,τι ήθελε.
Χθες, αντίθετα, το ποσό ήταν συγκεκριμένο και καταβαλλόταν από την είσοδο: 10 ευρώ.
Ασφαλώς, ένα μεγάλο Τραπέζι έχει κόστος. Υπάρχουν τρόφιμα, προετοιμασία, προσωπική εργασία, εγκαταστάσεις και πολλές ακόμη ανάγκες που δεν φαίνονται πάντα στον επισκέπτη. Είναι επομένως απολύτως κατανοητό ότι χρειάζονται χρήματα για να συνεχιστεί μια τέτοια διοργάνωση.
Το ερώτημα όμως είναι αν η λύση πρέπει να είναι απαραίτητα ένα συγκεκριμένο ποσό στην είσοδο.
Οι Μενετιάτες, αλλά και όλοι όσοι αγαπούν το χωριό και την παράδοση του, έχουν αποδείξει πολλές φορές ότι όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη, υπάρχει και διάθεση προσφοράς. Όταν χρειάστηκε να στηριχθούν έργα, ανάγκες της Εκκλησίας ή του χωριού, οι άνθρωποι έβαλαν το χέρι στην τσέπη. Και όχι μόνο μία φορά.
Υπάρχουν, άλλωστε, πολλοί τρόποι να συγκεντρωθούν χρήματα όταν υπάρχει συγκεκριμένος στόχος και πραγματική ανάγκη. Με μια έκκληση, με μια οργανωμένη οικονομική ενίσχυση, με δωρεές από Μενετιάτες στην Κάρπαθο και στην Αμερική, αλλά και από ανθρώπους που αγαπούν τις Μενετές και θέλουν να στηρίξουν την παράδοση.
Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο: η προσφορά να παραμένει προσφορά και όχι να μετατρέπεται σε υποχρεωτικό εισιτήριο για ένα τραπέζι που είναι πάνω απ’ όλα κομμάτι της παράδοσης του χωριού.
Μάλιστα, χθες συνέβη και κάτι χαρακτηριστικό. Αρκετοί άνθρωποι, παρότι είχαν ήδη καταβάλει τα 10 ευρώ στην είσοδο, άφησαν και πάλι χρήματα στην έξοδο, όπως είχαν συνηθίσει όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Το χέρι πήγε σχεδόν αυτόματα στο πανέρι.
Και αυτή η εικόνα ίσως λέει πολλά. Η παλιά συνήθεια της προσφοράς δεν σταμάτησε επειδή άλλαξε ο τρόπος συμμετοχής. Οι άνθρωποι εξακολούθησαν να δίνουν.
Γι’ αυτό και η συζήτηση δεν είναι τελικά μόνο για τα 10 ευρώ. Είναι για το πώς θέλουμε να συνεχιστεί μια παράδοση.
Αν υπάρχουν ανάγκες, οι Μενετιάτες και όσοι αγαπούν πραγματικά το χωριό μπορούν να βοηθήσουν. Το έχουν κάνει και στο παρελθόν και πιθανότατα θα συνεχίσουν να το κάνουν.
Ίσως λοιπόν αξίζει να διατηρηθεί και εκείνο το στοιχείο που έκανε το Τραπέζι της Παναγίας ξεχωριστό: να κάθεσαι στο τραπέζι ως καλεσμένος της γιορτής και, φεύγοντας, να προσφέρεις από την καρδιά σου ό,τι μπορείς.
Μανώλης Δημελλάς
16.8.2026
Καρπαθιακά Νέα
