Η Κάρπαθος στην πτώση της
Τα προηγούμενα χρόνια βλέπουμε επαναλημμένως την Κάρπαθο να προβάλλεται σε άρθρα και εφημερίδες για την ανάπτυξη της με ψεύτικους λόγους κατά τη δικιά μου οπτική. Ως εργαζόμενος στον τομέα του τουρισμού τα τελευταία 4 χρόνια έχω δει με τα δικά μου μάτια ότι τα πράγματα δεν είναι καλά.
Η κάρπαθος είναι ένα όμορφο νησί κανένας δεν μπορεί να το διαψεύσει αυτό, αλλά δεν φτάνει αυτό για να στηρίζεται η οικονομία του τόπου.
Χρειαζόμαστε ανάπτυξη τόσο με τη βοήθεια του δήμου όσο και με τη βοήθεια των ιδιωτών οι οποίοι έχουν “ξεφύγει” με τις αποφάσεις τους στο να αυξάνουν τις τιμές κάθε χρόνο όχι επειδή αυξάνεται το κόστος αλλά επειδή προσπαθούν να βγάλουν κέρδη μέσα από μία πηγή χρημάτων που όλο στερεύει.
Ας ξεκινήσουμε από την μετάβαση από και προς το νησί μας.
Το πιο φθηνό εισιτήριο από αθήνα για κάρπαθο είναι στα 60€ χωρίς καμπίνα το οποίο σημαίνει ότι για 17 ώρες τουλάχιστον θα πρέπει να φιλοξενείσαι στο κατάστρωμα ή στα σαλόνια του πλοίου. Εάν θες καμπίνα μονόκλινη χρειάζεσαι 120€ με 130€ και αν έχεις τα κότσια να μείνεις και με άλλους πάμε στα 90€ .
Τα αεροπλάνα απλησίαστα έχοντας τιμές πιο ακριβές από το να πας Ιταλία ή Λονδίνο 130€ δεν σου φτάνουν για να έρθεις το καλοκαίρι. Και αυτά τα νούμερα τα κάνουμε επί δύο λόγο της επιστροφής.
Ζητάμε παραπάνω τουρίστες αλλά δεν έχουμε τις κατάλληλες υποδομές για να στηρίξουμε την παρουσία τους. Δεν έχουμε συγκοινωνίες, τα λεωφορεία του κεντρικού άξονα του νησιού λειτουργούν έως τις 2 με αποτέλεσμα ο κόσμος να πρέπει να μετακινείτε μόνο με ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα ή ταξί που δεν χρησιμοποιούν ταξίμετρο και είναι απαγορευτικά ακριβά.
Έχουμε ένα πολύ κακό οδικό δίκτυο το οποίο είναι επικίνδυνο για κάθε οδηγό.
Δεν φτάνουν εργασίες τις τελευταίες στιγμής για να πούμε ότι τα πράγματα πάνε καλά. Για τα πάρκινγκ ας μην μιλήσω γιατί μάλλον πιο γρήγορα βρίσκω πάρκινγκ στο Κέντρο του Πειραιά μεσημέρι παρά στα Πηγάδια. Και για τα πεζοδρόμια που είναι σε μαύρο χάλι από όταν ήμουν μικρό παιδί μέχρι σήμερα. Ειδικά το κομμάτι του δρόμου από τα ΚΤΕΛ έως το Miramare είναι πολύ επικίνδυνο άμα είσαι πεζός. Και για να τελειώσω με την πολιτεία θα θέσω το πιο μεγάλο πρόβλημα από όλα το νερό.
ΔΕΝ είναι δυνατόν να μην έχουμε νερό δεν υπάρχουν δικαιολογίες δεν μας νοιάζει αν κοστίζει το νησί πρέπει να έχει νερό για χρήση όλο τον χρόνο ασταμάτητα και είναι αυτονόητο.
Ας περάσουμε λοιπόν στους πιο επικίνδυνους ανθρώπους για την καταστροφή του νησιού μας, τους καταστηματάρχες, ξενοδόχους, ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων και τους διαχειριστές ομπρελών.
Δεν επιτρέπεται χωριάτικη σαλάτα να κοστίζει πάνω από 9€ είναι απεχθές να πρέπει να πληρώσουν 4 άτομα 100€ με 120€ για να φάνε σε ένα εστιατόριο.
Ο καφές έχει πάει 5€ στον παραλιακό πεζόδρομο και για να φας πρωινό θες 15€ το λιγότερο συν τον καφέ. Για να πας να κάνεις μπάνιο αν θες ομπρέλα πρέπει να χαλάσεις 20€ με 50€ για να κάτσεις κάτω από λίγη σκιά η οποία θα μπορούσε να κοστίζει 5€ και πάλι να υπήρχε κέρδος. Τα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα σε τιμές Μυκόνου λες και η ρόδες είναι από χρυσάφι και οι πόρτες από πλατίνα. Τα ξενοδοχεία και τα δωμάτια έχουν παρόμοιες τιμές με το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία στο κέντρο της αθήνας και δεν νομίζω να έχουν τις ίδιες παροχές από όσο ξέρω.
Εν κατακλείδι για να κλείσουμε το θέμα της Καρπάθου για να καταφέρουμε να έχουμε σταθερό ρυθμό ανάπτυξης θα χρειαστεί να μην κυνηγάμε τα μεγάλα βραχυπρόθεσμα κέρδη αλλά να επενδύσουμε στην μακροπρόθεσμη συγκομιδή χρημάτων από μικρά κέρδη έτσι ώστε η οικονομία και να αναπτύσσεται αλλά και να μην επιβαρύνεται ο επισκέπτης.
Πρέπει να σκεφτόμαστε μακριά για να φτάσουμε εκεί εάν κοιτάμε κοντά τόσο πιο κοντά θα σβήσουμε.
Γιάννης Ασλανίδης
8.6.2025
Καρπαθιακα Νέα
