Οι πρόσφατες αποφάσεις για περικοπές στη χορήγηση ταινιών μέτρησης σακχάρου προκαλούν εύλογη ανησυχία και έντονο προβληματισμό. Δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική ή λογιστική ρύθμιση, αλλά για μια επιλογή με άμεσες συνέπειες στην υγεία, την ασφάλεια και την καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων που ζουν με διαβήτη.
Ο διαβήτης δεν αντιμετωπίζεται με θεωρητικές οδηγίες ούτε με στατιστικούς περιορισμούς. Αντιμετωπίζεται με συνεχή, αξιόπιστη και εξατομικευμένη παρακολούθηση. Η στέρηση ή ο περιορισμός των αναγκαίων αναλωσίμων – και ιδιαίτερα των ταινιών μέτρησης – υπονομεύει την ίδια τη βάση της αυτοδιαχείρισης της νόσου. Χωρίς συχνό έλεγχο, ο ασθενής βαδίζει «στα τυφλά», με αυξημένο κίνδυνο υπογλυκαιμιών, υπεργλυκαιμιών και μακροπρόθεσμων επιπλοκών.
Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η δημόσια παρέμβαση του διαβητολόγου Δρ. Αλέξανδρου Κάματου, Εντεταλμένου Δημοτικού Συμβούλου και Επιστημονικού Υπεύθυνου του Διαβητολογικού Κέντρου του Τζανείου Νοσοκομείου, ο οποίος με καθαρό και ανθρώπινο λόγο θέτει το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση.
Το αρχικό του ποστ:
«Με μεγάλη ανησυχία παρακολουθούμε τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με τις περικοπές στη χορήγηση ταινιών μέτρησης για τους συμπολίτες μας με διαβήτη. Η απόφαση αυτή δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική αδικία· είναι ένα πλήγμα στην ασφάλεια και την καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων που εξαρτώνται από τον τακτικό έλεγχο για την ίδια τους τη ζωή.
Ως Εντεταλμένος Δημοτικός σύμβουλος, και ως Επιστημονικός υπεύθυνος του Διαβητολογικού κέντρου του Τζανείου Νοσοκομείου αλλά πάνω από όλα ως άνθρωπος, καλώ την πολιτεία να επανεξετάσει άμεσα το μέτρο. Ο διαβήτης απαιτεί συνεχή παρακολούθηση, όχι εμπόδια. Στεκόμαστε δίπλα στα άτομα με διαβήτη και διεκδικούμε το αυτονόητο: Απρόσκοπτη πρόσβαση στα αναλώσιμα υγείας για όλους.»
Η παρέμβαση αυτή αναδεικνύει μια κρίσιμη αλήθεια: η υγειονομική πολιτική δεν μπορεί να αποκόπτεται από την καθημερινή εμπειρία των ασθενών ούτε από την επιστημονική γνώση των επαγγελματιών υγείας. Η πρόσβαση στα βασικά εργαλεία παρακολούθησης δεν είναι προνόμιο· είναι δικαίωμα και προϋπόθεση αξιοπρεπούς ζωής.
Σε μια περίοδο που ο διαβήτης αφορά ολοένα και περισσότερους πολίτες, η Πολιτεία οφείλει να ενισχύει – όχι να αποδυναμώνει – την πρόληψη και τον έλεγχο. Γιατί κάθε «εξοικονόμηση» που γίνεται εις βάρος της υγείας, επιστρέφει αργότερα ως πολλαπλάσιο ανθρώπινο και κοινωνικό κόστος.
Ο λόγος των ειδικών, αλλά και των ανθρώπων που στέκονται δίπλα στους ασθενείς, πρέπει να ακουστεί. Και αυτή τη φορά, δεν χωρούν εκπτώσεις.
8.1.2025
Καρπαθιακα Νέα
