ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΩΝ 4ων ΔΗΜΩΝ-ΝΗΣΙΩΝ (ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ, ΚΑΡΠΑΘΟ, ΚΑΣΟ, ΧΑΛΚΗ.. 3Κ~Χ), ΧΡΗΖΟΥΝ ΗΡΑΚΛΗ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΤΟ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ..
Του επιστημονικού συνεργάτη του Ι.Λ.Π.Κ. του ΕΚΠΑ, Μάκη Εμμ. Ρήγα-Ρηγοπούλη.
Εμείς οι ρομαντικοί τύποι μόλις κάποιο από τα πολυποίκιλα οράματά μας ξεβγαίνει μας δίνει φτερά, αέρα στα πανιά μας, πάμε ακόμα πολύ παραπέρα, γι΄ αυτό ορισμένοι αντιφρονούντες με χαριεντίζουν και τι δεν με στολίζουν, αναφέρω μόνο τους ηπιότερους, όπως ονειροπόλος, γραφικός..
Παρ΄ όλο που πιστεύω, ότι παραθέτω ιδέες πέρα από τις τετριμμένες για σκέψη, προσγειωμένες, υλοποιήσιμες από τους καθ΄ ύλην αρμόδιους, που μέχρι τώρα, δυστυχώς, σκοντάφτουν και στα δυσκίνητα γραφειοκρατικά, το αξεπέραστο τείχος προόδου του νεοελληνικού κράτους.
Ευτυχώς, όμως, υπάρχουν ακόμα πολιτικοί, οι αξιότιμοι δήμαρχοι των πιο ακραίων, πιο απομονωμένων νησιών της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής επικράτειας του δημάρχου Η.Ν. Κάσου κ. Μιχάλη Ερωτόκριτου, του δημάρχου Καστελορίζου κ. Νίκου Ασβέστη, του δημάρχου Καρπάθου κ. Μιχάλη Φελουζή και του δημάρχου Χάλκης κ. Άγγελου Φραγκάκη, που διαπνέονται από ανώτερα ιδανικά, αναγνωρίζοντας, πλέον, ότι μόνον με αγαστή ομόνοια και συνεργασία μπορούν να ξεπεράσουν μαζί «τον Σταυρό του μαρτυρίου των απογοητευμένων δημοτών-νησιωτών τους».
Θεωρήσαμε ότι οι προνοητικοί δήμαρχοί μας θα στάθμισαν, κατ΄ αρχάς, με τις συσπειρωμένες-ισχυροποιημένες δυνάμεις «της Συμμαχίας των 4 Νησιών, 3Κ~Χ», ότι θα αντιμετώπιζαν καλύτερα και τα πλέον κατεπείγοντα προβλήματα τους, όπως:
α) Την χρονίζουσα αραιά και πανάκριβη συγκοινωνιακή, εφοδιαστική αλυσίδα- μοναδικές γέφυρες ζωής των πιο ακραίων αγονονησιωτών, των επισκεπτών, των αγαθών, κ.τ.λ., που διατηρεί την παραγωγική, πληθυσμιακή, κ.τ.λ. ένδεια. Με οικουμενικό καθεστώς την ανταγωνιστικότητα των αγορών, γιατί άραγε δεν αφήνουν, επιτέλους, δεκαετίες τώρα, όλα τα άνθη να ανθίσουν.. π.χ., τα υδροπλάνα, τα ταχύπλοα, παρόλο που τα ημιθανή νησιά μας χρήζουν και ισότιμης συγκοινωνίας αλλά οπωσδήποτε ως τα πιο μακρινά αιτούνται και τα πιο γρήγορα αντί των, πρό τινος, δρομολογίων των 27 ωρών(!!), σύμφωνα με τα υπόλοιπα ευνοημένα νησιά, καλυπτόμενες, βέβαια, με λίγες περισσότερες επιδοτήσεις, έστω και ευρωπαϊκές..
β) Επί πλέον όχι μόνον η έλλειψη αυτοδυναμίας, στις μοναδικές κινητήριες δυνάμεις των πάντων, από τις πλουσιοπάροχες πράσινες ενέργειες των νησιών.. αλλά και η συνεχιζόμενη εξάρτηση από τις εισαγόμενες πανάκριβες για τα νησιά βρώμικες ενέργειες, τους προκαλούν αξεπέραστες αλυσιδωτές πιέσεις-δυσκολίες με τις πιο πληθωριστικές ακρίβειες στα πάντα και από παντού και ειδικότερα στους πιο καίριους τομείς, οι οποίοι, ως γνωστόν, τα νησιά εξαρτώνται ολοκληρωτικά από τις επαρκείς, συχνές συγκοινωνίες και την λελογισμένη, ντόπια, καθαρή ενέργεια.
γ) Μετά από 81 χρόνια από την τελευταία Επανάσταση της Ελλάδας, στην Κάρπαθο.. και μετά 44 χρόνια μέσα στην Ε.Ε., με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ευρωπαϊκές ενισχύσεις, όχι μόνον τα νησιά μας μένουν ακόμα πιο άγονα αλλά και πιο περιθωριοποιημένα.
Γι΄ αυτό, μία από τις ελάχιστες διεξόδους στα πολυάριθμα, χρόνια άλυτα προβλήματά τους, έγραφα στο προηγούμενο και από τα παλιά πονήματά μου, φαίνεται να μένει και μέσω σταθερής αντιπροσωπείας τους (LOBBY) σε όλα τα όργανα της Ε.Ε, όπου θα ακούγεται δυνατά και η φωνή των πιο αδύναμων περιοχών-νησιών της.
Μακάρι, οι λύσεις να ήτανε μόνον αυτές..
Δυστυχώς το θεσμικό κουβάρι, χρόνο με τον χρόνο, αντί να μειώνεται, μεγαλώνοντας απομακρύνεται από τα κοινωνικά, οικονομικά, περιφερειακά, κ.τ.λ., ζητήματα και χρήζουν ευρείας, σε βάθος εστίασης.
Γι΄ αυτό στείβω μυαλά, φαντασίες, αναζητώ χρόνια τώρα, αν μπορούν να αρθούν κάποτε οι γνωστές «προαιώνιες παθογένειες» του ελληνικού κράτους, που συνεχίζουν να καταδυναστεύουν τον ελληνικό λαό και πολλαπλά τα νησιά μας, που εξαιτίας τους ερημώνουν ραγδαία.
Αυτές, οι πολυσύνθετες, γνωστές παρενέργειες πιστεύω, μας έρχονται από τα πολύ παλιά και γι΄ αυτό δεν γίνεται παρά να ξεκινήσω από την αρχή για να προσπαθήσω να εντοπίσω μίαν προς μία την ρίζα των κακών, στην συνέχεια να μπορέσω να στρώσω το χαλί για σκέψη και τελικά οι επί μέρους αρμόδιοι να βγάλουν και να υλοποιούν τα ορθά συμπεράσματα:
1) Οι χαώδεις διαφορές στο ισχύον σύστημα κεντρικής, περιφερειακής, τοπικής διοίκησης της χώρας δημιουργήθηκαν, διότι από το 1821, όπως απελευθερώνονταν έτσι, πάνω-κάτω, ενσωματώνονταν στον εθνικό κορμό, είτε σαν κολοσσοί, είτε σαν νάνοι δήμοι, επαρχίες, νομοί, περιφέρειες.
Δηλαδή, η περιφερειακή διαίρεση της χώρας και δη του Αρχιπέλαγου «επλάθετο» ακατάστατα από μόνο τις ιστορικές συγκυρίες.. που δεν έχουν, όμως, και σχέση με τις πραγματικές ΣΤΕΡΙΑΝΟ-ΠΟΛΥΝΗΣΙΑΚΕΣ, πληθυσμιακές, γεωγραφικές, οικονομικές, ενεργειακές, γεωστρατηγικές, κοντοστεριανές, απόμακρες-ακριτικές, άγονες-γόνιμες, αυτοτελή γεωφυσικά ανάγλυφα-καταστάσεις, κ.τ.λ.
Στα αλήθεια, τι μπορεί να περιμένει κανείς από πολιτεία και πολιτευτές μιας πολυνησιακής περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου αχανούς έκτασης με δύο νομούς των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων, που ο καθένας τους έχει έκταση ίση, τουλάχιστον, με μία περιφέρεια και δη άστατη και πολυκερματισμένη.. που εκτείνονται έξω από τα ακρωτήρια του Σουνίου της Αττικής και του Μαντιλίου της Εύβοιας, μέχρι και της Μεσο-Δυτικής-Νότιας Μικράς Ασίας και μέχρι παρά-έξω από την Κύπρο(Καστελόριζο) και από την Κρήτη(Κάσο) με χιλιάδες διάσπαρτα και εκατοντάδες, απομονωμένα, κατοικημένα νησιά.
Τι κι αν η λύτρωση ξεκίνησε στην Αγία Λαύρα την 25ην Μαρτίου, 1821, και έμελλε να καταγραφεί η αρχή του τέλους των καταστροφικών περιπετειών στις Μενετές Καρπάθου με την Επανάσταση της 5ης Οκτωβρίου 1944.. και να λήξει οριστικά και αμετάκλητα με την Ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, του τελευταίου κομματιού της ελληνικής επικράτειας, την 7η Μαρτίου, 1948.
Δυστυχώς, το Γένος έκανε για 204 χρόνια διπλή επανάσταση μίαν ενάντια στους, ουκ ολίγους, εχθρούς, που το περικυκλώνουν από παντού και μίας ενάντια στον ίδιον του τον εαυτόν με τους εμφύλιους, το προαιώνιο σαράκι, που δεν έχουν τελειωμό: 1831, 1843, 1897, 1909, 1913, 1917, 1922, 1935, 1944-49, 1967!! Και επί του προκειμένου, πως μπορούν, πράγματι, να ανταπεξέλθουν σε τόσο πλήθος μικρών, μεσαίων και μεγάλων νησιών, μιας Περιφέρειας Ν. Αιγαίου, ένας πολιτευτής, ένας φορέας, ένας βουλευτής, ένας δημόσιος υπάλληλος, κ.ά., που θα πρέπει να επισκεφθεί για επί τόπου εργασία, αναγνώριση, επίλυση προβλημάτων, κ.τ.λ., περί τα 227 κατοικημένα νησιά της, με τα πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του το καθένα;
Άρα, σε τόσο δύσκολο, ακατόρθωτο θα έλεγα, λόγω της αξεπέραστης ιδιομορφίας του πολυνησιακού περιβάλλοντος, θεωρώ δεν μένει άλλο παρά η πολιτική, διοικητική, κ.τ.λ., επί μέρους μείωση τους σε υποφερτά ισομερή επίπεδα, που να μπορούν να τα διαχειριστούν όλοι οι φορείς, δημόσιοι και ιδιωτικοί, για μίαν, έστω ανεκτή, βιώσιμη ανάπτυξη.. με κυρίαρχη και την σχετική απουσία της εκπροσώπησής τους με την μηδαμινή-αμελητέα ψηφοδοτική τους ικανότητα και από τα 4 στάδια ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ πολιτειακής δομής:
α) Στην Βουλή των Ελλήνων και β) της Ευρώπης, γ) τις Περιφέρειες, δ) τις Νομαρχίες.
Τα δε Επαρχία (Περιφερειακές Ενότητες), οι Δήμοι και οι κοινότητες έχουν απογυμνωθεί των στοιχειωδών πόρων, υπηρεσιών, τεχνολογικής υποστήριξης, κ.τ.λ., αντί να ενισχύονται οι τοπικές κοινωνίες.
2) Κανείς δεν αμφιβάλλει για τις καλές προθέσεις και το πλήθος των ενεργειών ούτε των μέχρι τούδε βουλευτών ή πολιτευτών μας, ούτε των μεγάλων αδελφών μας νησιών αλλά έχει γίνει γενικά αποδεκτό, ότι, με τις τωρινές, γνωστές σε όλους αρνητικές συνθήκες, δεν συμφέρει πια ούτε τους μεν πολιτικούς, ιθύνοντες, ούτε τα δε μεγάλα-μικρομεσαία νησιά, να συνυπάρχουν ενιαία. Οι πολιτευτές, κ.ά., για να μπορούν να ανταποκρίνονται στις ολοένα αυξανόμενες και εξειδικευμένες απαιτήσεις των καιρών, όσο και να προσπαθούν, πρόθυμα μεν αναποτελεσματικά δε, δεν μπορούν να (εξ)υπηρετούν, π.χ., στα Δωδεκάνησα, 22 κατοικημένες πολλές διαφορετικές, άρα «αυτόνομες» οντότητες και σε απρόσιτο πλήθος περί τις 190.000 περίπου ψηφοφόρων.. και γι΄ αυτό όλοι, ασφαλώς, θα προτιμούσαν περιορισμό του τωρινού απραγματοποίητου εύρους φόρτου εργασιών, ευθυνών, εξόδων, χρόνου, κ.τ.λ. σε μικρότερα λογικά-δίκαια μεγέθη 5 μονοεδρικών.
Έχουν, πράγματι, να φοβηθούν τίποτα οι πολιτευτές της Δωδεκανήσου, καθότι είναι προς τιμή και προς το συμφέρον και των ιδίων και των νησιών γενικά μικρών, μεγάλων να τα αντιπροσωπεύουν με την βασική διαφορά ότι θα τα υπηρετούν πιο άρτια και αποκλειστικά, χωρίς να απορροφώνται από τις περισσότερες, τις τεράστιες απαιτήσεις των μεγάλων νησιών και δικαίως;
3) Γιατί, άραγε, ολόκληρες συστάδες άγονων νησιών πρέπει να εξακολουθούν να είναι προσκολλημένες και να απομυζούν τα ευνοημένα, πλούσια, αστικά νησιά, π.χ. την Ρόδο, την Κω, κ.τ.λ., όταν η πρακτική της Ε.Ε. είναι ο διαχωρισμός των μεγάλων αυτοδύναμων νησιών από τα μικρότερα άγονα.. για να μπορεί να αναλαβαίνει μεθοδικότερα, αποτελεσματικότερα τον γενικευμένο υποστηρικτικό της ρόλο, σε μόνιμη πια βάση, επιδοτώντας για όλα αυτά «το μάρμαρο»;
Έτσι και η ελληνική πολιτεία «αποποιούμενη» τις υπέρογκες δαπάνες εξισορρόπησης, θα της δοθεί η απεριόριστη ευχέρεια να στραφεί και προς άλλες χειμαζόμενες ανάγκες.. ακόμη και προς τα μεγάλα νησιά, που παρά τα μερικά σημαντικά έργα στερούνται, ακόμη, κι αυτά σοβαρές υποδομές και φυσικά τις διεκδικούν παντοίων τρόπων, παραμερίζοντας και αφήνοντας μηδαμινές ευκαιρίες για τα εγκαταλελειμμένα νησιά.
Γι΄ αυτό θεωρείται «εκ των ων ουκ άνευ» η ελληνική πολιτεία να ανοίξει την μισόκλειστη ψαλίδα των πιο προβληματικών νησιών κάτω των 3.100 κατοίκων.. έστω και με τα ελάχιστα κίνητρα, που πρέπει να πολλαπλασιαστούν στους, επί τρία, περί τις 9.000 κατοίκους..
Και λαμβάνοντας σοβαρότερα υπόψη κι άλλες κρίσιμους παραμέτρους πέραν των πληθυσμιακών, όπως, π.χ. της απόστασης από τα αστικά κέντρα και την στεριά, της απομόνωσης, εκτός κεντρικών θαλάσσιων αρτηριών, της παραμεθορίου, του άγονου, κ.τ.λ.. διότι, άλλο Ύδρα ή Αστυπάλαια ή Μήλος, κ.τ.λ., κι άλλο Κάρπαθος.. εις τρόπον ώστε να διευρυνθεί σημαντικά και το προστατευτικό δίκτυο της Ε.Ε. και σε δεινοπαθούντα από την φύση μικρομεσαία νησιά.
Άρα, θα πρέπει να ενοποιηθούν τα μικρομεσαία ομοειδή νησιά, που λίγο-πολύ έχουν την ίδια γκάμα προβλημάτων, αποφεύγοντας τους ήδη ισχύοντες γάμους μεταξύ ολωσδιόλου ανόμοιων περιοχών-συνθηκών, που ως γνωστόν, όπως και στην ζωή, αυτοί οι γάμοι πάντα αποτυγχάνουν σε όλα.. όπως, π.χ., της υπεραναπτυγμένης Ρόδου, όπως και της πολύφερνης νύμφης, της Κω, σε αντίθεση με τα γύρω τους πιο άγονα νησιά του Αιγαίου, από κάθε άποψη.
Γιατί, άραγε, νησιά δίπλα στην στεριά, όπως π.χ. η Λευκάδα με απείρως λιγότερα προβλήματα, με έκταση 354 τ.χ.λ.μ. και πληθυσμό περί τις 24.000 αναγορεύεται, ως ένας νομός, σε μία εκλογική περιφέρεια με δικό της βουλευτή;
Με το ίδιο σκεπτικό και η Κως περί τις 37.000 κατοίκους, χωρίς κανένα ενδοιασμό, πρέπει να αντιπροσωπεύεται με δικό της αποκλειστικό βουλευτή.. ενώ η Ρόδος θα δικαιούται, τουλάχιστον, να αναβαθμιστεί σε 2 αυτόνομες μονοεδρικές περιφέρειες.
Ακόμη, η παράφορη αδικία εκτείνεται μέχρι τις τοπικές αυτοδιοικήσεις (δημαρχεία), όταν η Ρόδος με πληθυσμό περί τις 125.000 και έκταση περί τα 1.400 τ.χ.μ. αποτελείται από έναν τεράστιο Δήμο.. ενώ η Σάμος, δηλ. το ένα της τέταρτο, περί τις 32.000 κατοίκους με εμβαδόν 480 τ.χ. διαθέτει δύο Δήμους, Ανατολικής και Δυτικής Σάμου!!
Οι αριθμοί παρά(δ)ικοι, απαράδεκτοι από κάθε άποψη, μιλάνε από μόνοι τους, ότι ολόκληρη η χώρα εξακολουθεί να διαιρείται και να διατηρεί ένα ανισόρροπο πλαίσιο-αλαλούμ διοικητικά, εκλογικά-πολιτικά, πληθυσμιακά, θαλάσσια, εδαφολογικά, οικονομικά, παραγωγικά, κ.τ.λ.. και γι΄ αυτούς ακριβώς τους καταλυτικούς λόγους πιστεύω επείγει, επιτέλους, η αναμόρφωση εκ βάθρων του δομικού της υπόβαθρου-συστήματος για να μπορεί να ορθοποδήσει.. και ειδικότερα στα νησιά μας με τις τεράστιες μορφολογικές, απομονωμένες, κ.τ.λ. καταστάσεις, που εντείνουν περισσότερο τις αδικίες, τις ανισότητες, σε βαθμό ασφυξίας, εγκατάλειψης..
4) Και δη, από την μία η ελληνική πολιτεία, διαχρονικά, ενώ στις διεθνείς της σχέσεις προβάλλει την Αιγιαλίτιδα Ζώνη, Χωρικά Ύδατα, Υφαλοκρηπίδα, ως προέκταση των νησιών της και μέχρι και 200 km2 Α.Ο.Ζ. για όλα τα ανατολικά νησιά της Δωδεκανήσου Καστελόριζο, Ρόδο, Κάρπαθο, Κάσο, στην πράξη της καθημερινότητας για εσωτερικές της ακατανόητες εκτιμήσεις φαίνεται να λαμβάνεται υπόψη μόνον η στεριανή αφήνοντας εκτός την θαλάσσια ενεργειακή, αλιευτική, τουριστική-οικονομική, κ.τ.λ. της προέκταση.. και από την άλλη, ενίοτε, ούτε καν την σπουδαιότητα της εθνικής διάστασης-ασπίδας με ορατούς, λεκτικούς και επί του πεδίου κινδύνους να εκτοξεύονται και να βρίσκονται σχεδόν στην ημερήσια διάταξη της πολεμοκάπηλης γειτόνισσας, που μόλις ο πρόεδρος Ερντογάν διακηρύσσει την Ισλαμική Κοινοπολιτεία από την Κίνα μέχρι και την Γαλάζια Πατρίδα(μισό Αιγαίο)!!
Δυστυχώς, παρά τα ήσυχα νερά, που ευνοούν ακόμα την Τουρκία, εξαιτίας της υπεροπλίας της χώρας μας και την προσμονή της να συμπεριληφθεί στα αμυντικά κονδύλια της Ε.Ε., αφήνονται έτσι, να συσσωρεύονται κρίσιμα ζητήματα, διαχρονικά, να εκτραχύνονται.. όπως, π.χ. τα εκ των έξω η Γαλάζια Πατρίδα, η διασύνδεση του ηλεκτρικού καλωδίου (βλέπε Κάσο, Κάρπαθο), τα θαλάσσια πάρκα, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, το Τουρκολυβικό Μνημόνιο, οι Α.Ο.Ζ. με Τουρκία, Λιβύη, Αλβανία, η Βόρεια Μακεδονία, το Κυπριακό, η Μονή Σινά, το μακελειό στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Δαμασκού, τα Ελληνόκτητα εμπορικά πλοία να βουλιάζονται από τους Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα, κ.τ.λ., εκτός τις άλλες, τις πάμπολες εσωτερικές παθογένειες.
5) Αυτά τα ολίγα από τα τόσα σημαίνουν, αυτά ακριβώς που προσπαθούμε, χρόνια τώρα, να εμβαθύνουμε-κοινωνήσουμε ότι η ελληνική πολιτεία ολιγωρεί, διότι πάσχει σχεδόν παντού δομικά, γι΄ αυτό δεν μπορεί να ορθοποδήσει.. οπότε αν ολιγωρήσει και τώρα στα ζέοντα προβλήματα των πιο κρίσιμων, παραμεθόριων της νησιών, οι επόμενες συνέπειες θα είναι τραγικές.
Εμείς, πάντως, έχουμε την πηγαία αισιοδοξία, ότι ο συμπατριώτης μας αξιότιμος Υπουργός των εξωτερικών κ. Γιώργος Β. Γεραπετρίτης, όντας γνώστης των νησιωτικών μας αναπηριών, θα ενσκήψει-προτάξει με τα φιλοπατριωτικά του αισθήματα και λόγω της θέσεως του Υπ. Εξ., περισσότερο παντός άλλου.. το εξέχον «αμυντικό» παράδειγμα του τεχνικο-υλικού Φράγματος-Τείχους του Έβρου πιστεύω θα αρχίσει να υλοποιείται διαφοροποιούμενο ποικιλοτρόπως, ανάλογα των εξειδικευμένων νησιωτικών αναγκών, σε έμψυχο-δημογραφικό, στρατιωτικό, οικονομικό-παραγωγικό, κ.τ.λ., «Τείχος».. προστατεύοντας έτσι δια παντός και τα θαλάσσια σύνορα με ισχυρά μέτρα εθνικής συνέχειας και εσωτερικής συνοχής, που οσονούπω φθίνουν τάχιστα, εξαιτίας της συνεχιζόμενης πολιτειακής αδιαφορίας στους πλέον ζωτικούς εθνικούς της χώρους-νησιά.
Ευχόμενοι, λοιπόν, στον κ. Γεραπετρίτη, ανακτώντας τις χαμένες ευκαιρίες-χρόνους, καλές επιτυχίες στα από μακρού συσσωρευμένα εθνικά προβλήματα, τώρα που του έτυχε πάνω στην πιο άγρια παγκόσμια γεωπολιτική αστάθεια, αναδιάταξης της επισφαλούς πλέον σφαίρας διατήρησης κρατικών συνόρων, να κρατάει άθικτα τα εθνικά μας σύνορα-συμφέροντα(και τα Νότια Νησιά της Δωδεκανήσου μέσα στην «ασπίδα» των Θαλάσσιων Πάρκων).
Φαίνονται μεγαλόπνοες επιδιώξεις αλλά η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει με πολιτικά ημίμετρα του ποδαριού από ανίδεους στεριανούς και των διεθνών, τοπικών νησιωτικών συνθηκών, ιθύνοντες του Κέντρου, που συνήθως ευνοούν άλλες σκοπιμότητες και γι΄ αυτό πρέπει, επιτέλους, να έχει ισχυρή θέση και παρουσία στην διεθνή σκακιέρα.. και εσωτερικά στην πλήρη της μεταρρυθμιστική ανασυγκρότηση, που να στηρίζεται, πλέον, σε συνολικό εκσυγχρονισμό όλων των κρατικών δομών σε μικρότερα παραδεκτά μεγέθη, με τα νέα επιστημονικά δεδομένα και σε πλήρη γνώση των περιρρεουσών συνθηκών με προτεραιοποίηση στους από καιρού παραμελημένους τόπους-νησιά-προπύργια, που κρατάνε Θερμοπύλες.
Εν τέλει στο προκείμενο..
Το ρεζουμέ που βγαίνει, τα μεν μικρότερα νησιά του Βορείου Συγκροτήματος των Δωδεκανήσων, από την μία, και τα υπόλοιπα νησιά του Νοτίου Συγκροτήματος, από την άλλη, θα πρέπει να αποκτήσει το κάθε διαμέρισμα από μία αυτόνομη μονοεδρική, σύνολο δύο έδρες.. συν δύο της Ρόδου και μία της Κω, συμπληρώνοντας έτσι τις πέντε μονοεδρικές, που με τα νέα στατιστικά δεδομένα, ο Νομός Δωδεκανήσου δικαιούται.. μετεξελίσσοντάς τον σε μία Υπερνομαρχία Δωδεκανήσου, τύπου Έβρου, Αττικής, με πολύ περισσότερα εδώ ιδιάζοντα νησιωτικά προβλήματα. Εξαρτάται, πλέον, από την ελληνική πολιτεία μετά από τόσες δεκάδες χρόνια, να σταθεί, επιτέλους στο ύψος των περιστάσεων, αλλάζοντας τα ουκ ολίγα αρνητικά δεδομένα διοικητικών-πολιτικών δομών, για να πάρουν και τα μικρομεσαία, ξεχασμένα νησιά κάποιες ανάσες ζωής..
ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ, ΑΡΑΓΕ, ΘΑ ΜΕΝΕΙ ΜΕΤΕΩΡΗ Η ΕΝΩΣΗ; ΑΣ ΜΕΤΟΥΣΙΩΘΕΙ ΣΕ ΠΡΑΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε..
Και για να μην παρερμηνεύονται τα πατριωτικά αισθήματα από «καλοθελητές», ας εμπεδωθεί, ότι οι Δωδεκανήσιοι (και όλοι οι ακρίτες, με τα εχθρικά υπερόπλα να περιδιαβαίνουν δίπλα τους και πάνω τους) είναι πιο Έλληνες από τους Έλληνες..
Μάκης Ρήγας-Ρηγοπούλης.
25/7/2025
Καρπαθιακα Νέα
