Ζει ανάμεσα στην Αμερική και την Κάρπαθο, όμως δεν έφυγε ποτέ στ’ αλήθεια από το νησί και τη γειτονιά πάνω από το λιμάνι! Ο Γιάννης Κασσώτης, αδελφός του ιστορικού, συγγραφέα της Καρπάθου Μανώλη Κασσωτη, χωρίς φανφάρες και προβολείς, κρατά κάτι πολύτιμο: την ίδια την ψυχή του νησιού.
Δεν είναι άνθρωπος των πολλών λόγων. Είναι από εκείνους που η σιωπή τους έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από οποιονδήποτε τίτλο ή ιδιότητα. Ουσιαστικός, αθόρυβος, με το αφοπλιστικο του χαμόγελο και με μνήμη που αγγίζει το θαυμαστό, ο Γιάννης είναι από τους Καρπαθίους που θα ήθελες για φίλο — όχι για να μιλάς, αλλά για να ακούς.
Αυτός ήταν που μας έδειξε το ακριβές σημείο όπου οι Γερμανοί τουφέκισαν τους τρεις Σποΐτες, πάνω από το νεκροταφείο στα Πηγάδια. Όταν κανείς δε γνωρίζει!
Μια σκηνή που για τους περισσότερους έχει σβηστεί από το χρόνο — για εκείνον είναι ακόμη εκεί. Με κάθε λεπτομέρεια. Σαν να έγινε χθες. Έτσι βρήκαμε τα 3 παιδιά που έφυγαν τόσο άδικα.
Θυμάται ιστορίες από την Κάρπαθο της δεκαετίας του ’50, με πρόσωπα, ημερομηνίες, διαδρομές, περιστατικά. Όχι μόνο τις θυμάται — τις κρατά ζωντανές, μέσα από ένα εκπληκτικό προσωπικό αρχείο φωτογραφιών, που με κόπο, σεβασμό και μεράκι έχει συγκεντρώσει.
Και εδώ είναι το πιο εντυπωσιακό: αυτό που δεν κατάφερε επί χρόνια ο Δήμος Καρπάθου, εκείνος το κάνει μόνος του. Έργο που απαιτεί οργάνωση, επιμονή και αγάπη. Να θυμίσουμε πως το αρχείο του φωτογράφου Καστελλοριζιού χάθηκε — ένα σιωπηλό έγκλημα για την τοπική Ιστορία. Μα ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι σαν τον Γιάννη.
Σήμερα στα Καρπαθιακά Νέα, έχουμε την τιμή να δημοσιεύουμε 9 ενσταντανέ από το πολύτιμο αρχείο του Γιάννη Κασσώτη. Κάθε φωτογραφία και μια μαρτυρία. Κάθε πρόσωπο κι ένα κομμάτι του παζλ της Καρπάθου που χάνεται.
Ευτυχώς, κάποιοι δεν άφησαν το νησί να χαθεί. Ευτυχώς, υπάρχει ο Γιάννης.
21.6.2025
Καρπαθιακά Νέα
