Άραγε αληθεύει? Είμαι βέβαιος ότι η απάντηση είναι ΝΑΙ!
Οδεύουμε προς τα μέσα του 21ου αιώνα.
Του αιώνα όπου υπήρξαν μεγάλα επιτεύγματα στην ανθρωπότητα, όπως την σημαντική πρόοδο στην ιατρική και την δημόσια υγεία, την έκρηξη της ψηφιακής τεχνολογίας την μείωση της παγκόσμιας φτώχειας κ. α..
Όμως οι κάτοικοι των οικισμών Ολύμπου και Διαφανίου Καρπάθου, εξακολουθούν ακόμα να ζουν στο περιθώριο, με καθημερινό φόβο, άγχος, αγωνία και καθημερινές ταλαιπωρίες.
Εκτός όλων των άλλων προβλημάτων που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες, όπου μερικά εξ αυτών είναι: τα παμπάλαια και κατεστραμμένα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, η μη αποπεράτωση του Μουσείου Ολύμπου, η έλλειψη δημόσιων τουαλετών, η ανεξέλεγκτη βόσκηση, οι επικίνδυνοι αγροτικοί δρόμοι, η ανύπαρκτη συγκοινωνία Ολύμπου Διαφανίου προς τα Πηγάδια, η μη λειτουργικότητα του ελικοδρομίου Ολύμπου, υπάρχει ακόμα και το σημαντικότερο πρόβλημα, αυτό που αφορά την μη παρουσία γιατρού και ασθενοφόρου, στο Πολυδύναμο Ιατρείο Ολύμπου Καρπάθου.
Η Όλυμπος και το Διαφάνι βρίσκονται στο Βόρειο τμήμα της Καρπάθου σε αρκετά μακρινή απόσταση από τα άλλα χωριά και προπάντων από το Νοσοκομείο της Καρπάθου, με ότι αυτό συνεπάγεται για τους μόνιμους κατοίκους, και όχι μόνο, οι οποίοι στην πλειονότητά τους είναι ηλικιωμένοι και χρειάζονται συχνά τις επείγουσες υπηρεσίες πρώτων βοηθειών και άμεσης ιατρικής φροντίδας.
Δυστυχώς όμως, δεν βλέπουμε κανέναν από τους αρμόδιους, από τον πρώτον έως τον τελευταίο, να ενδιαφέρεται και να προσπαθεί πραγματικά για την επίλυση αυτού του σημαντικού προβλήματος.
Πραγματικά έχουμε βαρεθεί να τους ακούμε να μας υπόσχονται, να μας κοροϊδεύουν και να μας θυμούνται μονάχα σε κάθε προεκλογική περίοδο….
Έχουμε απογοητευθεί με το να γινόμαστε μάρτυρες δεκάδων περιστατικών, όπου συγγενείς μας, συνάνθρωποί μας και επισκέπτες, ταλαιπωρήθηκαν για πολλές ώρες μέχρι να φτάσουν στο νοσοκομείο για πρώτες βοήθειες, όπου πολλοί εξ αυτών δεν τα κατάφεραν λόγω της παρέλευσης πολύτιμου χρόνου και λόγω του ότι η μεταφορά τους προς το Νοσοκομείο της Καρπάθου γινόταν και ακόμα γίνεται, με ιδιωτικά οχήματα και πάνω σε καρότσες αγροτικών οχημάτων.
Έχουμε θυμώσει με το να βλέπουμε τα προβλήματά μας να πληθαίνουν αντί να λιγοστεύουν.
Έχουμε αγανακτήσει με το να αναγκαζόμαστε να ενοχλούμε γιατρούς, είτε αυτοί είναι Ολυμπίτες, είτε τουρίστες, να μας προσφέρουν πρώτες βοήθειες, όποτε τυγχάνει να βρίσκονται στα χωριά μας, με σκοπό να απολαύσουν τις διακοπές τους. Τότε μονάχα αισθανόμαστε κάπως ασφαλείς.
Όχι μονάχα δεν υπάρχει γιατρός και ασθενοφόρο στα χωριά μας, αλλά ούτε τα κλειδιά του Πολυδύναμου Ιατρείου Ολύμπου, ούτε κανένα από τους αρμόδιους δεν μπορούσαμε να εντοπίσουμε για να υπάρξει πρόσβαση στο οξυγόνο, κατόπιν επείγοντος περιστατικού στην Όλυμπο, πριν μερικές ημέρες.
Δεν είναι σωστό και πρέπων, να ζητάμε βοήθεια από τον …. Θεό και τους Αγίους…. κάθε φορά που την χρειαζόμαστε, την στιγμή που μπορούσε να προσφερθεί από συνανθρώπους μας.
Τουλάχιστον, κατά την περίοδο του καλοκαιριού, θα έπρεπε να υπάρχει στην Όλυμπο και στο Διαφάνι, αν όχι γιατρός και ασθενοφόρο, τουλάχιστον κάποιο εξειδικευμένο άτομο για να μπορεί να προσφέρει πρώτες βοήθειες σε όποιον τις χρειαστεί και έως ότου μεταφερθεί στο νοσοκομείο.
Όλοι ξέρουμε ότι, όχι κάθε λεπτό, αλλά κάθε δευτερόλεπτο μετράει, όταν πρόκειται να σωθεί μια ζωή. Όμως, εμείς πρέπει να περιμένουμε, στην καλύτερη των περιπτώσεων, τουλάχιστον τρεις ώρες για την μεταφορά ασθενούς από την Όλυμπο και το Διαφάνι προς το Νοσοκομείο Καρπάθου, με ασθενοφόρο.
Πραγματικά, δεν πάει άλλο….
Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση….
Είναι τόσο δύσκολο να υπάρχει μόνιμος ιατρός στα δυο χωριά μας?
Κάθε ένας από τους αρμόδιους θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του….
Τι περιμένουμε?
Να συνεχίσουμε να χάνουμε και να θρηνούμε συνανθρώπους μας και να ακούμε όπως κάθε φορά, μετά από κάποιο δυσάρεστο περιστατικό, τους αρμόδιους να καταλογίζουν ευθύνες ο ένας στον άλλο?
Μάλλον έχουμε συνηθίσει σε αυτήν την κατάσταση της απόγνωσης και της ανασφάλειας και δεν μας ενοχλεί πια.
Οι υπεύθυνοι, όχι μονάχα δεν ενδιαφέρονται για να μην ερημώσουν τα χωριά μας, όπως συχνά – πυκνά μας αναφέρουν, αλλά με τις νομοθεσίες τους και τις αποφάσεις που παίρνουν, αναγκάζουν μέχρι και την τελευταίο κάτοικο των μικρών χωριών μας να φεύγει ή να σκέπτεται σοβαρά να φύγει από τον τόπο μας.
Τόσα και τόσα εκατομμύρια ευρώ πηγαίνουν σε λάθος χέρια κάθε χρόνο, τόσες και τόσες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ χάνονται, αλλά να δοθούν δυο – τρεις χιλιάδες ευρώ τον μήνα σε ένα γιατρό, είναι αδύνατον και πολυέξοδο για το κράτος….
Η ζωή μας για αυτούς, δεν αξίζει μερικές χιλιάδες ευρώ.
Ως κάτοικοι Ολύμπου και Διαφανίου, αιτούμαστε τα αυτονόητα και αυτά που δικαιούμαστε.
Όπως κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας, έτσι κι εμείς, σαν Έλληνες πολίτες και σαν Ολυμπίτες, έχουμε δικαίωμα στο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Είναι υποχρέωση όλων των υπεύθυνων, αυτών που μας υποσχέθηκαν τόσα και τόσα, αυτών που ζήτησαν την ψήφο μας, αυτών που μας ζήτησαν να τους εμπιστευθούμε, να πράξουν τα δέοντα ούτως ώστε να στελεχωθεί το Πολυδύναμο Ιατρείο Ολύμπου, να υπάρχει σε μόνιμη βάση ασθενοφόρο στα χωριά μας και να μπορούμε σαν ισότιμοι πολίτες να έχουμε πρόσβαση στο σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Καλώ όλους τους Συλλόγους και τα Σωματεία Ολυμπιτών, όλους τους Ολυμπίτες όπου κι αν βρίσκονται, καθέναν από εμάς, όλους τους φίλους της Ολύμπου, όλοι μας μαζί, να ενωθούμε και να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα.
Έχουμε χρέος για τους λιγοστούς Ολυμπίτες που παρ΄ όλες τις πάμπολλες δυσκολίες και τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, αν τούτοις δεν θέλουν να εγκαταλείψουν αυτά τα ιερά χώματα και να ερημώσουν τα χωριά μας, αλλά υπομένουν κάθε δυσκολία και κάθε πρόβλημα με υπομονή και θάρρος και πολλές φορές με χιούμορ.
Εύχομαι, σύντομα να έρθει αυτή η ημέρα όπου οι λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοι Ολύμπου και Διαφανίου Καρπάθου, να αισθάνονται ασφαλείς και πολίτες 1ης κατηγορίας, όπως τους αρμόζει.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συγχωριανούς μας κα Πόπη Ν. Πρωτόπαπα και κ. Μηνά Η. Λεντή για την βοήθειά τους και την συμβολή τους, κατά την διάρκεια επείγοντος περιστατικού στην Όλυμπο, πριν μερικές ημέρες.
Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω το προσωπικό του ασθενοφόρου Καρπάθου, τους γιατρούς και το υπόλοιπο προσωπικό του Νοσοκομείου Καρπάθου, καθώς επίσης το προσωπικό του ΕΚΑΒ για την αεροδιακομιδή από την Κάρπαθο στην Ρόδο.
Να είναι πάντα όλοι τους καλά και να συνεχίσουν να βοηθούν τους συνανθρώπους μας, όποτε κι όταν αυτοί χρειαστούν την βοήθειά τους.
Σας ευχαριστώ,
Ιωάννης Μακρυμανώλης
